NIE POKAZUJ

Sekcja.
Siatkówka kobiet

Data urodzenia.
1965-02-02

Miejsce urodzenia.
Łódź

Osiągnięcia sportowe – klubowe:
– złoty medal mistrzostw Polski 1983,
– srebrny medal mistrzostw Polski 1986,
– brązowy medal mistrzostw Polski 1985, 1987, 1989,
– mistrzyni Polski juniorek 1982, 1984,
– wicemistrzyni Polski juniorek 1983.

Kariera sportowa.
Była zawodniczką ŁKS Łódź, z którym wywalczyła mistrzostwo Polski w 1983, wicemistrzostwo Polski w 1986, brązowy medal mistrzostw Polski w 1985, 1987 i 1989. Była także mistrzynią Polski (1982, 1984) i wicemistrzynią Polski (1983) juniorek. Była reprezentantką Polski juniorek i seniorek. W tej ostatniej reprezentacji wystąpiła 47 razy, w latach 1986–1990.

Prywatnie.
Jej mężem jest Grzegorz Wagner, siostrą Hanna Marszałek-Kolasa.

Autor.
Madziulka

Sekcja.
Siatkówka kobiet

Data urodzenia.
1963-09-11

Miejsce urodzenia.
Łódź

Osiągnięcia sportowe – klubowe:
– mistrzostwo Polski juniorek 1982,
– mistrzostwo Polski seniorek 1983 i 1987 (z Czarnymi Słupsk),
– wicemistrzostwo Polski 1982, 1986 i 1988 (z Czarnymi Słupsk),
– Puchar Polski 1982, 1986 i 1987 (z Czarnymi Słupsk).

Kariera reprezentacyjna.
W reprezentacji Polski seniorek debiutowała 21 lipca 1982, w towarzyskim spotkaniu z NRD. W 1987 wystąpiła na mistrzostwach Europy, zajmując z drużyną 11. miejsce. Ostatni raz w reprezentacji wystąpiła 3 października 1987, w meczu mistrzostw Europu z Belgią. Łącznie w I reprezentacji wystąpiła 117 razy.

Kariera klubowa.
Przez całą karierę występował w dwóch klubach: ŁKS Łódź i Czarni Słupsk.

Ostatnie lata życia.
W ciągu jednego roku zmarli jej rodzice, a po nich mąż. Przez dwie tragedie w krótkim czasie wpadła w chorobę alkoholową. Stało się to podłożem konfliktów z jedną z pasierbic, która przez alkoholizm macochy wyrzuciła ją z domu. Przez pewien czas Molenda wynajmowała mieszkanie, jednak nie była w stanie się utrzymać.
– Po śmierci najbliższych mi osób moja odporność padła w gruzach, a z nią padłam ja. Ja byłam takim wojownikiem, że pazurami wygrzebałam każdą piłkę. Dla mnie wszystkie mecze były ważne. Nawet te sparingowe – wszystkie. To był mój konik, to było moje hobby. To nie był nawet mój zawód – ja to kochałam. – wyznała Jolanta Molenda reporterowi TVN na ul. Radomska, w sierpniu 2016 roku. Można ją było spotkać m.in. na ławce w parku przy placu 3 Maja, gdzie spędzała większość czasu.
– Ona na parkiecie była wojownikiem, to jest prawda, walecznym, nieodpuszczającym. Jakby mogła się zderzyć ze ścianą, to też by się zderzyła, żeby piłkę uratować – wspomina Grażyna Mista-Jaszczuk.
W ostatnich miesiącach przechodziła z pomocą środowiska siatkarskiego i sportowego leczenie i rehabilitację po długim i trudnym okresie problemów życiowych i zdrowotnych. Początkowo udawało się, bo Molenda zaczęła stawać na nogi i radzić sobie w życiu. Przeszła operację, chodziła na terapię, by walczyć z nałogiem, jednak na pomoc było już za późno.

Jolanta Molenda zmarła 16 marca 2017, w wieku 53 lat.
– Jola wchodziła w skład starej gwardii zawodniczek od których uczyłam sie grać w siatkówkę. – napisała na Facebooku Małgorzata Niemczyk, córka zmarłego trenera Andrzeja Niemczyka.

W 2024 roku, poprosiliśmy córkę Jolany Molendy o napisanie krótkiego wspomnienia na temat mamy. Dziękujemy Pani Magdaleno. “Dziś mija 7 rocznica śmierci Jolanty Molendy-Gołembiewskiej (z d. Bartczak), zawodniczki ŁKS Łódź i Czarnych Słupsk, dumnej reprezentantki Polski w siatkówce, ale przede wszystkim mojej ukochanej mamy. Chciałam powiedzieć kilka słów, aby uczcić jej pamięć .

Mama była wyjątkową osobą, piękną wewnętrznie i zewnętrznie, miała ten błysk w oku, iskrę w sercu . Jej zwariowane poczucie humoru pamięta na pewno wielu, można z nią było płakać ze śmiechu i śmiać się do łez. Zawsze pozytywna i uśmiechnięta, nawet gdy walczyła z przeciwnościami losu pomagała innym. Matka, żona, przyjaciółka, poetka, myślicielka, piękna dusza ale przede wszystkim kobieta, która ciężko pracowała w życiu, aby spełnić swoje marzenia. I myślę, że te największe spełniła.

Była jedną z najlepszych zawodniczek kadry, mistrzynią Polski, ale przede wszystkim duszą zespołu, dzięki któremu u kresu życia stanęła na nogi i zawalczyła po raz ostatni o siebie .

Nie boję się powiedzieć w imieniu wielu, kochamy Cię ,,zwariowana wariatko,, i pamiętamy ‘

Autor.
pompon

Sekcja.
Siatkówka kobiet

Data urodzenia.
1962-04-14

Miejsce urodzenia.
Łódź

Osiągnięcia sportowe – klubowe:
– złoty medal mistrzostw Polski 1983,
– srebrny medal mistrzostw Polski 1982, 1986,
– brązowy medal mistrzostw Polski 1985, 1987, 1989.

Kariera sportowa.
Karierę rozpoczęła w Chojeńskim Klubie Sportowym. W 1980 została zawodniczką ŁKS Łódź. Z łódzkim klubem zdobyła mistrzostwo Polski w 1983, wicemistrzostwo Polski w 1982 i 1986, brązowe medale mistrzostw Polski w 1985, 1987, 1989. W 1990 wyjechała grać w lidze belgijskiej.

Kariera reprezentacyjna.
Z reprezentacją Polski juniorek wystąpiła na mistrzostwach Europy w 1979 (5 miejsce). W reprezentacji Polski seniorek debiutowała 5 kwietnia 1981 w towarzyskim spotkaniu z Rumunią. Dwukrotnie wystąpiła na mistrzostwach Europy (1981 – 5 miejsce, 1987 – 11 miejsce). Ostatni raz w biało-czerwonych barwach zagrała 13 maja 1990 w meczu kwalifikacji mistrzostw świata z Jugosławią. Łącznie w I reprezentacji Polski wystąpiła 129 razy, w tym w 110 spotkaniach oficjalnych.

Autor.
Madziulka

Sekcja.
Siatkówka kobiet

Data urodzenia.
1961-06-14

Miejsce urodzenia.
Łódź

Osiągnięcia sportowe – klubowe:
– złoty medal mistrzostw Polski 1983, 1989, 1990,
– srebrny medal mistrzostw Polski 1982,
– brązowy medal mistrzostw Polski 1985.

Kariera sportowa.
Była zawodniczką Anilany Łódź i ŁKS Łódź, z którym w sezonie 1979/1980 wywalczyła awans do ekstraklasy. Z łódzkim klubem zdobyła mistrzostwo Polski (1983), wicemistrzostwo (1982) i brązowy medal mistrzostw Polski (1985). Po sezonie 1984/1985 odeszła z Łodzi w atmosferze konfliktu, została ukarana dwuletnią dyskwalifikacją. W sezonie 1987/1988 występowała w AZS Słupsk i wywalczyła z nim awans do II ligi. W latach 1988–1990 występowała w BKS Stal Bielsko-Biała, zdobywając z tą drużyną dwukrotnie mistrzostwo Polski (1989 i 1990). Po zakończeniu sezonu 1989/1990 wyjechała do Niemiec, gdzie występowała przez kolejne sześć lat w drużynie CJD Feuerbach, zdobywając m.in. mistrzostwo Niemiec w 1991.

Kariera reprezentacyjna.
W reprezentacji Polski debiutowała 18 kwietnia 1979 w towarzyskim spotkaniu z młodzieżową reprezentacją Kuby. Trzykrotnie wystąpiła w mistrzostwach Europy (1979 – 8 miejsce, 1981 – 5 miejsce, 1989 – 9 miejsce), natomiast startu na mistrzostwach w 1985 pozbawiła ją dyskwalifikacja nałożona w związku z zamiarem zmiany barw klubowych bez zgody macierzystej drużyny. Zakończyła karierę reprezentacyjną meczem eliminacji mistrzostw świata z Jugosławią – 13 maja 1990. Łącznie w I reprezentacji Polski wystąpiła w 151 spotkaniach, w tym 126 oficjalnych. W 1979 wystąpiła również na mistrzostwach Europy juniorek (5. miejsce).

Autor.
Madziulka