Piłka nożna

Sekcja.
Piłka nożna

Data urodzenia.
1896-07-27

Miejsce urodzenia.
Łódź

Kariera sportowa.
Przez większość swojej zawodniczej kariery związany był z ŁKS Łódź, w którym grał w latach 1910–1914 i 1921–1924. Po jej zakończeniu został trenerem. W latach 1930–1931 był pierwszym szkoleniowcem ŁKS-u, a kilkanaście lat później (1948) prowadził drużynę Widzewa w jej pierwszym sezonie w I lidze. Zaliczył jeden występ w reprezentacji w 1924 roku, w wygranym 2:0 meczu z Turcją, podczas pierwszego oficjalnego spotkania międzypaństwowego rozegranego na obiektach Łódzkiego Klubu Sportowego.

Zygmunt Otto zmarł 22 czerwca 1961 w Łodzi.

Autor.
anizag

Sekcja.
Piłka nożna

Data urodzenia.
1893-10-05

Miejsce urodzenia.
brak danych

Kariera trenerska.
Jeden z najbardziej zasłużonych trenerów w historii Łódzkiego Klubu Sportowego. Szkoleniowcem łodzian był dwukrotnie, w latach 1923–1926 oraz 1935–1936. Dzięki niemu powstały pierwsze z prawdziwego zdarzenia grupy młodzieżowe, które przez wiele lat dostarczały pierwszej drużynie znakomitych wychowanków, reprezentantów kraju, w tym: Antoniego Gałeckiego, Romualda Feję, Romana Jańczyka.

Węgier był jednym z inicjatorów powstania sekcji tenisa stołowego w Łódzkim Klubie Sportowym.

Po opuszczeniu Polski, trenował Udinese Calcio, S.S. Lazio. W latach 40. wyjechał do Szwecji, gdzie objął posadę szkoleniowca IFK Norrköping, z którym zdobył aż 5 tytułów mistrzowskich i 2 krajowe puchary. Następnie powrócił na Półwysep Apeniński, zostając trenerem A.C. Milan, z którym w 1951 roku wywalczył tytuł mistrzowski. Jego sukcesy zostały docenione i w 1954 roku na mistrzostwach świata w Szwajcarii prowadził reprezentacje Włoch. Następnie trenował Fiorentinę, z którą sięgnął po krajowy puchar.

Na zakończenie swojej kariery trenerskiej wyjechał do Portugalii, obejmując posadę trenera w słynnej Benfice Lizbona, z którą dwukrotnie zdobył mistrzostwo i puchar kraju.

Lajos Czeizler zmarł 6 maja 1969.

Autor.
dziki-1969

Sekcja.
Piłka nożna

Data urodzenia.
1893-05-10

Miejsce urodzenia.
Łódź

Osiągnięcia sportowe.
Był wychowankiem ŁKS, z którym był związany całą karierę. Zdobył dwa mistrzostwa Łodzi:
– 1912,
– 1913.
Zdobył również mistrzostwo klasy A w 1921 roku.

Kariera.
Zaczynał grę w linii pomocy. W 1911 roku po raz pierwszy wystąpił w rozgrywkach o mistrzostwo Łodzi. ŁKS zajął 3. miejsce, wygrywając m.in z mistrzem Newcastle 6:2 (3:0). W 1914 r. został powołany do reprezentacji Łodzi. Zagrał w niej w trzech meczach:
– Łódź – Wisła Kraków 5:4 (2:4),
– Łódź – Dresdner SC 1:5 (1:2),
– Łódź – Sparta Praga 0:14 (0:4).
W ŁKS grał dwukrotnie w rozgrywkach o mistrzostwo Polski. W 1922 r., wraz z ŁKS, zajął drugie miejsce w grupie północnej, zdobywając nieformalnie brązowy medal mistrzostw Polski.

Na zawodach mistrzowskich potrafił usunąć własnego zawodnika za nieposłuszeństwo lub złą grę. Niekiedy wobec braku sprzętu – kazał piłkarzom grać… w dwu lewych butach.

Od 1918 roku członek zarządu. W 1921 roku pełnił funkcje skarbnika a w 1935 zastępcy członka zarządu, księgowego i kierownika sekcji P.O.S.

Nagrody i odznaczenia:
– Pośmiertnie odznaczony złotą odznaką Klubu (1948)

Izydor Czekalski zginął zakatowany przez Gestapo w Łodzi, wraz z dwójką swoich synów w 1943 roku.

Autor.
Kominowy, dziki-1969

Data urodzenia.
1892-12-09

Miejsce urodzenia.
Łódź

Opis.
Heliodor Konopka trzykrotnie piastował funkcję prezesa Łódzkiego Klubu Sportowego: w latach 1925–1929, 1948–1950 oraz 1957–1960. Za czasów ostatniej kadencji, największe sukcesy świętowała sekcja piłki nożnej, która wywalczyła upragnione mistrzostwo kraju (1958) oraz Puchar Polski (1957).

Konopka w młodości był czynnym sportowcem. Podczas studiów w Krakowie w tamtejszym AZS trenował m.in. piłkę nożną. Od 1910 roku, po powrocie do swojego rodzinnego miasta, był piłkarzem ŁKS-u. Jego karierę przerwała jednak kontuzja. Pracował w magistracie miasta Łodzi jako kierownik księgowości. Od stycznia 1931 do wybuchu II wojny światowej, od czerwca 1945 do maja 1949 i od stycznia 1957 do stycznia 1959 był prezesem Łódzkiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej.

Heliodor Konopka, w trakcie okupacji zaangażował się w działalność konspiracyjną. W 1943 roku został aresztowany, ale nie wydał nikogo i wkrótce został wywieziony do obozu koncentracyjnego. Był ponoć świadkiem śmierci znanego boksera ŁKS, Adama Seweryniaka. Konopka zdołał przeżyć.

Heliodor Konopka zmarł 30 grudnia 1967. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi.

Ordery i odznaczenia:
– Srebrny Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 19 marca 1931, 16 stycznia 1946),
– Medal 10-lecia Polski Ludowej (11 stycznia 1955).

Autor.
pompon08