Polska – NRD 0:2 (0:0)
z udziałem Leszka Jezierskiego

Chorzów 1956

Rodzaj zawodów.
mecz towarzyski/sparing

Sekcja.
Piłka nożna

Data wydarzenia.
1956-07-22

Miejsce wydarzenia.
Chorzów

Bramki:
0:1 Willy Tröger 62′
0:2 Horst Assmy 66′

Polska:
– Ryszard Wyrobek,
– Horst Mahseli,
– Jerzy Woźniak,
– Roman Korynt,
– Marceli Strzykalski,
– Edmund Zientara,
– Czeslaw Ciupa,
– Leszek Jezierski (ŁKS),
– Czesław Uznański,
– Lucjan Brychczy,
– Henryk Kempny.
Trener: Ryszard Koncewicz.

NRD:
– Karl-Heinz Spickenagel,
– Gerhard Schaller,
– Werner Eilitz,
– Herbert Schoen,
– Karl Wolf,
– Siegfried Wolf
– Lothar Meyer,
– Rainer Baumann,
– Günther Wirth,
– Horst Assmy,
– Willy Tröger.
Trener: János Gyarmati.

Sędzia.
Atanas Dinev.

Widzowie.
90000.


Źródło informacji.
hppn.pl

Autor wpisu.
KAg

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Węgry – Polska 4:1 (1:1)
z udziałem Leszka Jezierskiego

Budapeszt 1956

Rodzaj zawodów.
mecz towarzyski/sparing

Sekcja.
Piłka nożna

Data wydarzenia.
1956-07-15

Miejsce wydarzenia.
Budapeszt (Węgry)

Bramki:
0:1 Henryk Kempny 10′
1:1 Kocsis Sándor 40′
2:1 Kocsis Sándor 65′
3:1 Szusza Ferenc 80′
4:1 Machos Ferenc 87′

Węgry:
– István Ilku,
– János Börzsei,
– Jenő Dalnoki,
– Sándor Mátrai,
– Antal Kotász,
– Ferenc Szojka,
– László Budai,
– Ferenc Szusza,
– Máté Fenyvesi,
– Ferenc Puskás,
– Sándor Kocsis.
Trener: Márton Bukovi.

Polska:
– Edward Szymkowiak,
– Horst Mahseli,
– Jerzy Wozniak,
– Roman Korynt
– Marceli Strzykalski,
– Edmund Zientara,
– Czeslaw Ciupa,
– Czeslaw Uznanski,
– Leszek Jezierski (ŁKS),
– Lucjan Brychczy,
– Henryk Kempny.
Trener: Ryszard Koncewicz.

Sędzia.
Ezio Damiani.

Widzowie.
48000.


Źródło informacji.
hppn.pl

Autor wpisu.
KAg

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Wojciech Fiedorczuk
koszykarz ŁKS Łódź w latach 1975-1984

Sekcja.
Koszykówka mężczyzn

Data urodzenia.
1956-04-06

Miejsce urodzenia.
Łódź

Osiągnięcia drużynowe:
– brązowy medalista mistrzostw Polski (1978),
– wicemistrz świata w maxikoszykówce (2009 – kategoria +50).

Osiągnięcia indywidualne:
– zawodnik Roku Polskiej ligi (1978).

Reprezentacja:
– mistrzostwa Europy (1975 – 8. miejsce),
– kwalifikacje olimpijskie (1976),
– mistrzostwa Europy U–18 (1974 – 6. miejsce).

Osiągnięcia trenerskie:
– mistrz Polski z ŁKS Łódź w koszykówce kobiet (1983 – jako asystent trenera)

Kariera sportowa.
Karierę seniorską rozpoczął w 1973 roku w zespole Społem Łódź, z którego w dwa lata później trafił do Łódzkiego Klubu Sportowego.
W 1978 roku został wybrany najlepszym polskim koszykarzem po tym, jak walnie przyczynił się do ostatniego sukcesu ŁKS Łódź (brązowy medal mistrzostw Polski). W tym samym roku doznał groźnej kontuzji, która wyłączyła go z gry na długi czas, hamując tym samym rozwój jednego z najbardziej obiecujących polskich koszykarzy.
Pod koniec kariery wyjechał do Francji, gdzie do 1996 roku kontynuował grę w tamtejszych klubach.
Wielokrotny reprezentant Polski. Uczestnik mistrzostw Europy w 1975 roku.

Kariera trenerska.
W 1983 roku, jako asystent Janusza Kantorskiego, sięgnął po mistrzostwo Polski wraz z koszykarkami ŁKS Łódź. Pracę szkoleniową kontynuuje także dziś, jako I trener drużyny z francuskiej miejscowości Lizy.


Źródło informacji.
Wikipedia

Autor.
madziulka

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Marek Dziuba
piłkarz ŁKS Łódź w latach 1973 – 1984
reprezentant Polski
brązowy medalista mistrzostw świata 1982

Sekcja.
Piłka nożna

Data urodzenia.
1955-12-19

Miejsce urodzenia.
Łódź

Sukcesy sportowe.
– 3. miejsce na mistrzostwach świata w Hiszpanii (1982),
– Puchar Polski z Widzewem Łódź (1985),
– mistrz Polski jako trener z ŁKS-em Łódź (1998),
– wicemistrz Polski jako trener z Widzewem Łódź (1999).

Kariera reprezentacyjna.
W reprezentacji debiutował 13 kwietnia 1977 w meczu z Węgrami. Do 1984 rozegrał 53 mecze (1 gol z Algierią 19 listopada 1980) z orłem na piersi, w niektórych meczach pełnił funkcję kapitana drużyny.

Na mistrzostwach świata w 1982 początkowo był rezerwowym. Do składu wszedł po kontuzji Jana Jałochy w trzecim meczu turnieju z Peru.
— Miałem problemy z Achillesem i sam nie byłem do końca pewny czy pojadę. Dwa mecze przesiedziałem na ławce. Ale z Peru Jasiu Jałocha doznał kontuzji no i usłyszałem: Marek, rozgrzewasz się i wchodzisz. Miałem już chyba ponad czterdzieści meczów w kadrze, ale czułem się jakby rozgrywał dopiero pierwszy mecz. Wiadomo jaka była stawka. Mój ewentualny błąd, przegrana 0:1 i mógłbym pakować się i szukać miejsca poza krajem. Byłbym pierwszym winnym odpadnięcia – opowiada Faktowi Marek Dziuba.
W pozostałych 4 meczach grał jako podstawowy zawodnik.

Po raz ostatni biało-czerwony trykot przywdział 31 października 1984 roku na stadionie Stali Mielec (jako zawodnik Widzewa). Polacy zmierzyli się tego dnia z Albanią (2:2) w eliminacjach mistrzostw świata 1986. Dziuba wszedł na boisko w 76. minucie.

Dziuba dobrze odnajdywał się w reprezentacji, wśród wielkich graczy. Świetnie mu się grało choćby z Grzegorzem Lato.
– Były takie momenty, że Grzesiu oddychał rękawami, to powiedziałem: uciekaj do przodu. Czułem się na tyle mocny, że mówiłem mu: jak zostajesz z tyłu, to tylko mi psujesz robotę i robisz zamieszanie pod naszą bramką. Idź do przodu, tam stój, teraz ja będę ganiał. Jak się spotykamy, to Grzesiu mówi teraz – całe szczęście, że ja grałem, bo robiłem za ciebie całą robotę.

Za swój najlepszy mecz – obok tego z Peru – Dziuba uważa starcie z Holandią w 1979 roku w Chorzowie. Holendrzy byli wicemistrzami świata, ale z naszym zespołem polegli z kretesem.
– Wyszedłem sam na sam z Pietem Schrijversem. I zobaczyłem go w bramce. Wielkolud, opuszczone ręce do ziemi, kawał byka. Jak ja mu to strzelę, kiedy tam nie ma miejsca, pomyślałem. Nogi mi się pokręciły, gdzieś tam piłka się odbiła od ręki Krolla, no i sędzia podyktował rzut karny. Podszedł do niego Włodek Mazur, strzelił jak Panenka, 2:0.
— Wiadomości miałem takie, że Rensenbrink, który sobie nie pograł, wypowiadał się później – skąd wzięliście takiego obrońcę, który nie dał mi sztycha zrobić. Wielka satysfakcja!

Od 2014 roku Marek Dziuba jest członkiem Klubu Wybitnego Reprezentanta.

Kariera klubowa.
Marek Dziuba jest wychowankiem ŁKS Łódź. W barwach naszego klubu debiutował w polskiej lidze w 1973. W ŁKS-ie grał przez dekadę, dopiero w 1984 przeniósł się do rywala zza miedzy – Widzewa (Puchar Polski w 1985). Na zakończenie kariery wyjechał do Belgii (1987), gdzie grał w Sint-Truidense VV.

Kariera trenerska
Sukcesy trenerskie odnosił z łódzkimi klubami (tytuł mistrzowski z ŁKS w 1998 i wicemistrzostwo kraju z Widzewem rok później. Prowadził również kluby niższych klas, m.in. Włókniarz Konstantynów Łódzki, Start Brzeziny. Pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego, w publicznym gimnazjum nr 12 w Łodzi. Był szkoleniowcem młodych zawodników Startu Łódź, a także trenerem drużyny KS Paradyż. od 2023 roku jest grającym trenerem drużyny Walking Futbol ŁKS Łódź.

Odznaczenia.
Został odznaczony medalem 600-lecia Łodzi (2023).


Źródło informacji.
Wikipedia

Autor.
dziki-1969

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Urodziny Stanisława Terleckiego
piłkarza ŁKS Łódź

Warszawa 1955

Sekcja.
Piłka nożna

Data wydarzenia.
1955-11-13

Miejsce wydarzenia.
Warszawa

Stanisław Terlecki


Źródło informacji.
Wikipedia

Autor.
anizag

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Stanisław Terlecki
piłkarz ŁKS Łódź 1975-1980, 1990
reprezentant Polski

Sekcja.
Piłka nożna

Data urodzenia.
1955-11-13

Miejsce urodzenia.
Warszawa

Kariera Sportowa.
Był wychowankiem szkółki Warszawskiego OZPN (Młodzieżowy Ośrodek Piłkarski), a jego pierwszym klubem była Stal-FSO Warszawa. W 1973 przeszedł do drużyny zza miedzy, Gwardii. Po dwóch latach opuścił Warszawę i przeniósł się do Łódzkiego Klubu Sportowego. Zadebiutował w ŁKS w lidze 9 listopada 1975 w meczu przeciwko Szombierkom Bytom. W łódzkim zespole grał w I lidze do 1980.

W 1981, niechciany w Polsce, wyjechał do USA, gdzie występował w zespołach Golden Bay Earthquakes oraz New York Cosmos. Już po trzydziestce wrócił do kraju i ŁKS-u. W 1988 został zawodnikiem stołecznej Legii Warszawa, z którą zdobył dwa krajowe puchary. W 1990 ponownie wrócił do ŁKS, tym razem na 4 mecze. W następnym sezonie widniał w kadrze Polonii Warszawa, by zakończyć karierę w 1993. Następnie występował (amatorsko) w drużynie „ADA bis KP Bielany Warszawa”, która w sezonie 2005/2006 grała w warszawskiej klasie A.

W reprezentacji Polski rozegrał 29 spotkań w latach 1976-1980. Strzelił w nich 7 goli. Trzy kolejne zdobył w meczach, które nie były uznane za oficjalne (w 1979 z Czechosłowacją i w 1980 z Irakiem – 2). Występy Stanisława Terleckiego w reprezentacji Polski.

Uważany za osobę bezkompromisową, zarówno na boisku jak i poza nim, co utrudniło mu karierę, a w latach osiemdziesiątych XX w. ostatecznie ją złamało. Nigdy nie zagrał w mistrzostwach świata w piłce nożnej. Przed rozgrywanymi w Argentynie został kontuzjowany, a dwa lata później został odsunięty od reprezentacji po słynnej aferze na Okęciu – wtedy też wstawił się za Józefem Młynarczykiem, który miał nie pojechać na zgrupowanie do Włoch. Do kadry już nie wrócił.

W 1999 krótko był trenerem w Gwardii. Pod koniec lat 90. został prezesem i trenerem GLKS Nadarzyn. Od 2015 przez dwa i pół roku prowadził zajęcia piłkarskie z dziećmi w ramach umowy z Miejskim Ośrodkiem Sportu i Rekreacji w Łodzi.

Życie prywatne.
Urodził się w Warszawie, jako najmłodsze z trojga dzieci Teresy i Teofila Terleckich. Jego starszy brat Jerzy zginął tragicznie jako kilkuletni chłopiec, a starsza siostra Anna wyjechała do Australii. Jego rodzice pochodzili z Kresów. Po wojnie rodzina Terleckich osiedliła się w Piastowie. Babcia ze strony matki nazywała się Wiktoria Chamier-Gliszczyńska. Jego dziadek ze strony ojca, Józef, był oficerem w armii austro-węgierskiej.

Po zakończeniu kariery sportowej, próbował sił w polityce. Bez powodzenia kandydował do Sejmu w 1993 z listy Kongresu Liberalno-Demokratycznego, w 1997 i 2007 z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego i w 2001 z listy Ligi Polskich Rodzin oraz do sejmiku województwa mazowieckiego w 2006 z listy Wspólnoty Samorządowej Województwa Mazowieckiego.

Zmarł 28 grudnia 2017 w Łodzi w wieku 62 lat. Został pochowany na cmentarzu Wolskim w Warszawie.

Literatura.
W 2006 napisał autobiografię Pele, Boniek i ja opowiadającą o swoim życiu i historiach, w których uczestniczył. W 2018 roku (rok po śmierci), ukazała się książka Piotra Dobrowolskiego “Terlecki. Tragiczna historia jednego z najlepszy polskich piłkarzy.”

Video.
Fragmenty meczów z udziałem Stanisława Terleckiego
Talent nie spełniony do końca. Stanisław Terlecki.
Piłkarz wrócił do Polski jako milioner, a został z niczym. Jak do tego doszło? Stanisław Terlecki


Źródło informacji.
Wikipedia

Autor.
Slepson

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Bułgaria – Polska 1:1 (0:1)
z udziałem Leszka Jezierskiego

Sofia (Bułgaria) 1955

Rodzaj zawodów.
mecz towarzyski/sparing

Sekcja.
Piłka nożna

Data wydarzenia.
1955-06-26

Miejsce wydarzenia.
Sofia (Bułgaria)

Bramki:
0:1 Lucjan Brychczy 28′
1:1 Stefan Bozhkov 71′(rzut karny)

Bułgaria:
– Yordan Yosifov,
– Milcho Goranov,
– Georgi Enisheinov,
– Kiril Rakarov,
– Gavril Stoyanov,
– Stefan Bozhkov,
– Hristo Iliev,
– Svetoslav Kalchev,
– Petar Argirov,
– Krum Yanev,
– Georgi Dimitrov.
Trener: Georgi Pachedzhiev.

Polska:
– Edward Szymkowiak,
– Jerzy Woźniak,
– Helmut Cichoń,
– Roman Korynt,
– Czesław Suszczyk,
– Edmund Zientara,
– Leszek Jezierski (ŁKS Włókniarz),
– Edmund Kowal,
– Krzysztof Baszkiewicz,
– Lucjan Brychczy,
– Gerard Cieślik.
Trener: Ryszard Koncewicz.

Sędzia.
Antonin Vrbovec.

Widzowie.
40000.


Źródło informacji.
hppn.pl

Autor wpisu.
KAg

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Ludmiła Janowska
koszykarka ŁKS Łódź w latach 1977-1986
mistrzyni Polski

Sekcja.
Koszykówka kobiet

Data urodzenia.
1954-12-23

Miejsce urodzenia.
Chodorów (Ukraina)

Osiągnięcia sportowe:
– dwukrotna srebrna medalistka mistrzostw Europy (1980, 1981),
– trzykrotna mistrzyni Polski (1982, 1983 i 1986).

Kariera reprezentacyjna.
W reprezentacji Polski wystąpiła 168. razy. Dwukrotnie (1980, 1981) zdobyła srebrne medale mistrzostw Europy. W pierwszym z tych turniejów, rozgrywanym w jugosłowiańskiej (dziś: Bośnia i Hercegowina) miejscowości Banja Luka, została wybrana najlepszą rozgrywającą imprezy. Wystąpiła także w ME w 1985, które Polki zakończyły na szóstym miejscu.

Kariera klubowa:
– Polonia Bytom do 1976,
– Polonia Warszawa 1976-1977,
– ŁKS Łódź 1977-1986.


Źródło informacji.
Wikipedia

Autor.
madziulka

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Urodziny Ireny Krogulskiej (z d. Płotka)
siatkarki ŁKS Łódź

Poznań 1954

Sekcja.
Siatkówka kobiet

Data wydarzenia.
1954-09-10

Miejsce wydarzenia.
Poznań

Źródło informacji.
Wikipedia

Autor.
anizag

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Irena Krogulska z d. Płotka
siatkarka ŁKS Łódź
mistrzyni Polski, reprezentantka Polski

Sekcja.
Siatkówka kobiet

Data urodzenia.
1954-09-10

Miejsce urodzenia.
Poznań

Osiągnięcia sportowe – klubowe:
– złoty medal mistrzostw Polski 1977, 1983,
– srebrny medal mistrzostw Polski 1978, 1982,
– brązowy medal mistrzostw Polski 1976, 1987,
– Puchar Polski 1978,1979.

Kariera sportowa.
Jako zawodniczka Startu Łódź zdobyła mistrzostwo Polski w 1977, wicemistrzostwo Polski w 1978 i brązowy medal mistrzostw Polski w 1976, a także Puchar Polski w 1978. W sezonie 1978/1979 była zawodniczką BKS Stal Bielsko-Biała i zdobyła Puchar Polski w 1979. Od 1979 występowała w ŁKS Łódź, z którym zdobyła wicemistrzostwo Polski w 1982, mistrzostwo Polski w 1983 oraz brązowy medal mistrzostw Polski w 1987.

Kariera reprezentacyjna.
W reprezentacji Polski seniorek debiutowała 19 maja 1976 w towarzyskim spotkaniu z Rumunią. W 1981 wystąpiła na mistrzostwach Europy, zajmując z drużyną 5. miejsce. Na tym turnieju zagrała swój ostatni mecz w biało-czerwonych barwach – 27 września 1981 z Węgrami. Łącznie w I reprezentacji Polski wystąpiła w 48 spotkaniach.


Źródło informacji.
Wikipedia

Autor.
Madziulka

STRONY POŚWIĘCONE ŁKS ŁÓDŹ

Previous Next
Close
Test Caption
Test Description goes like this