WYDARZENIE

Sekcja.

Data urodzenia.
1888-03-22

Miejsce urodzenia.
Warszawa

Opis.
Działacz sportowy, prezes ŁKS-u Łódź (1909–1923). Od 1923 honorowy Prezes klubu.

Taubwurcel pochodził z Warszawy, gdzie urodził się przy ul. Długiej 542 w rodzinie adwokackiej. Po ukończeniu nauki w szkole średniej przeniósł się do Łodzi, gdzie od 1903 pracował na stanowisku biuralisty w Zakładach Towarzystwa Akcyjnego I. K. Poznańskiego. Pracował tam do 1939, pełniąc liczne, odpowiedzialne funkcje urzędnicze. W połowie lat 30. XX w. administrował kompleksem famuł pracowników fabryki Poznańskiego przy ul. Ogrodowej. Na czas II wojny światowej zamieszkiwał Warszawę. W 1946 był dyrektorem Zjednoczonych Przędzalni w Dzierżoniowie. W 1948 wrócił do Łodzi, gdzie do 1965 pracował w Centrali Tekstylnej.

Był prezesem ŁKS-u w latach 1909–1921. Był inicjatorem pozyskania terenów przy dworcu Łódź Kaliska. W 1936 pełnił funkcję prezesa Łódzkiego Okręgowego Związku Bokserskiego. Był honorowym prezesem Łódzkiego Klubu Sportowego oraz i honorowym prezesem Towarzystwa Śpiewaczego im. Fryderyka Chopina. Taubwurcel był osobą niepełnosprawną – stracił prawą rękę.

Zmarł 29 kwietnia 1967 r. Pochowany został 4 maja 1967 na Starym Cmentarzu w części rzymskokatolickiej przy ul. Ogrodowej w Łodzi.

Odznaczenia.
Złoty Krzyż Zasługi.

Autor.
anizag

Data urodzenia.
1888-03-13

Miejsce urodzenia.
Przemyśl

Prywatnie.
Urodził się w rodzinie Antoniego i Julii z Braunów. Uczęszczał do gimnazjum w Stanisławowie i C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. Ukończył korpus kadetów we Lwowie. Był oficerem c. i k. armii.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Był adiutantem Polskiej Wojskowej Komisji Likwidacyjnej w Wiedniu. W stopniu kapitana przydzielony do Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, w którym na przełomie 1918/1919 kierował Sekcją Organizacyjną w Oddziale VI Informacyjnego (wywiad i kontrwywiad wojskowy), od lutego 1919 był szefem Sekcji Spraw Organizacyjnych, zaś po kolejnej reorganizacji SG od sierpnia w stopniu majora kierował Wydziałem Mobilizacyjnym w Oddziale I Organizacyjno–Mobilizacyjnym. Ukończył II Kurs Doszkolenia od 3 listopada 1922 roku do 15 października 1923 w Wyższej Szkole Wojennej. Uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie do stopnia pułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1923, 1924 jako oficer rezerwowy 10 pułku piechoty pełnił funkcję zastępca szefa Departamentu X Przemysłu Wojennego Ministerstwa Spraw Wojskowych. W lipcu 1927 został przeniesiony do 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach na stanowisko dowódcy pułku.

Z dniem 22 lipca 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym na stanowisko pomocnika dowódcy Okręgu Korpusu nr IV w Łodzi do spraw uzupełnień. Od 21 grudnia 1929 do 1934 był prezesem klubu sportowego ŁKS Łódź. Jako delegat dowódcy OK nr IV był jednym z inicjatorów powstania przed 1930 Łódzkiego Klubu Lotniczego. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. Jako emerytowany oficer był kierownikiem ekonomicznym Huty „Pokój”. Od 25 lipca 1915 był mężem Jadwigi Linde. Zmarł w 1943.

Ordery i odznaczenia:
– Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 6258,
– Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923),
– Złoty Krzyż Zasługi (18 marca 1932),
– Medal Niepodległości,
– Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921,
– Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości,
– Złota Odznaka Honorowa LOPP I stopnia,
– Krzyż Komandorski Orderu Korony Rumunii (Rumunia, 1930),
– Krzyż Oficerski Orderu św. Sawy (Jugosławia).

Autor.
Anizag