1908

Drużyna piłkarska ŁKS tworzy się jeszcze przed zarejestrowaniem Łódzkiego Klubu Sportowego w 1909 roku.

1909

Organizacją sekcji zajmuje się Henryk Lubawski. Treningi odbywają się od maja do września, 3 razy w tygodniu. Bazą sportową jest plac przy ul. Dzielnej 43 (obecnie Narutowicza).
W ŁKS trenuje 45 osób:
– 28 w pierwszej drużynie,
– 17 w drugim zespole (tzw. Partia młodsza).
Podstawowy zespół:
– Robert Kaszner – bramkarz,
– Arnold Heiman,
– Henryk i Stanisław Lubawscy,
– Michał Poznański,
– Jan Jarkiewicz,
– Marian Łabędzki,
– Michał Knabe,
– Zenon Sienkiewicz,
– Józef Hanke,
– Aleksander Nowacki,
– Józef Panek – grający trener.
Inni zawodnicy to:
– Szönberg,
– Kowalewski,
– Śmietański,
– Lewkowicz,
– Jan i Jerzy Hirszberg,
– Jakubowicz,
– Szwarc,
– Majczanowski,
– Kones,
– Reinberg,
– Kon,
– Bernowicz,
– Koniewicz,
– Friendlender,
– Goszczyński.
6 czerwca – w prasie pojawia się pierwsza wzmianka o piłkarzach – ŁKS przegrywa towarzysko z Victorią 1:6.
18 lipca – pierwszy mecz o stawkę ŁKS przegrywa z Unionem 0:7.
1 sierpnia – ŁKS wygrywa z Achillesem 5:1.
17 sierpnia  – ŁKS podejmuje Warszawskie Koło Sportowe Warszawa.
22 sierpnia – ŁKS remisuje z Unionem 2:2,
29 sierpnia (prawdopodobnie) – ŁKS rozgrywa swoje pierwsze mecze wyjazdowe. Dzieje się to w Częstochowie, na Wystawie Przemysłowo-Rolniczej. Przeciwnikiem jest Korona Warszawa (1:2 i 2:1).
17 października – ŁKS wygrywa z Kraftem 2:1.

1910

13 marca – ŁKS podejmuje w towarzyskim meczu Koronę Warszawa i wygrywa 2:1 (na boisku Victorii).
ŁKS bierze udział w I mistrzostwach Łodzi i zajmuje 2. miejsce. Tytuł i puchar przechodni ufundowany przez Gilchrista Smitha, zdobywa Kraft. W rozgrywkach biorę też udział m.in.:
– Touring Club Łódź
– Achilles-Jahn Łódź
W drużynie pojawiają się nowi zawodnicy:
– Franciszek Muhln,
– Heliodor Konopka (późniejszy wieloletni prezes ŁKS),
– Jerzy Kaffanke,
– bracia Antoni, Stanisław i Aleksander Kowalscy.
Trener i kapitan: Zenon Sienkiewicz.

1911

Za sprawą Bernarda Millera (byłego gracza Cracovii), ŁKS rozpoczyna współpracę ze szkołami (Gimnazjum Polskie oraz Gimnazjum Zgromadzenia Kupców).
W reprezentacji Łodzi, w meczach Germanią Wrocław oraz Wisłą Kraków, występują:
– Zenon Sienkiewicz (hat-trick w meczu z Wisłą (3:3),
– Bernard Miller,
– Edward Żakiewicz.
W mistrzostwach Łodzi ŁKS zajmuje 3. miejsce. Najlepszą drużyną jest New Castle. Przeciwnikami ŁKS są:
– Victoria 2:0 (0:0) i 3:0 (0:0),
– Union 0:8, 2:1 (2:0),
– TMRF Widzew 1:2 i 3:0,
– Achilles 0:3,
– Kraft 0:1 i 0:1,
– New Castle 0:2 i 6:2 (3:0).
27 listopada – ŁKS kończy sezon remisem 3:3 w towarzyskim meczu z WKS Warszawa.
Trener: Bernard Miller.
Kapitan: Zenon Sienkiewicz.

1912

W ŁKS grają:
– W. Bestwick – bramkarz,
– J. Filipiński,
– Z. Uznański,
– J. Lewalski,
– F. Mühln,
– A. Poznański,
– E. Żakiewicz,
– Z. Hanke,
– B. Miller,
– J. Hanke,
– Z. Sienkiewicz.
16 maja – ŁKS otrzymuje otrzymuje pierwsze własne boisko przy ul. Srebrzyńskiej 37. Obiekt jest ogrodzony, posiada szatnie i miejsca dla publiczności. Piłkarską atrakcją uroczystości jest mecz ŁKS Łódź – AZS Kraków, który ŁKS przegrywa 1:5.
25 maja – ŁKS wygrywa z Polonią Kraków 3:1 (1:0).

ŁKS zdobywa mistrzostwo Łodzi. Na 14 meczów, ŁKS wygrywa 13:
– Victoria 4:0 (2:0) i 3:0 (0:0),
– Sport und Turnverein 1:2 (1:0) i 4:1 (1:0),
– Kraft 4:0 (1:0) i 4:2 (0:1),
– New Castle 1:0 (1:0) i 6:3 (2:2),
– Turing Club 6:1 (1:0) i 9:1 (4:0),
– TMRF Widzew 8:0 (2:0) i 11:1 (2:1),
– Union 6:0 (1:0) i 5:2 (3:1).
Listopad – ŁKS przegrywa z reprezentacją Drezna 0:5
Trener: Bernard Miller.
Kapitan: Zenon Sienkiewicz.

1913

ŁKS posiada 3 drużyny, w których trenuje 40 zawodników. Kadrę I zespołu stanowią:
– W. Bestwick – bramkarz,
– F. Mühln,
– J. Filipiński,
– J. Lewalski,
– I. Czekalski,
– Mazepus,
– E. Żakiewicz,
– J. Hanke,
– B. Miller,
– Z. Hanke,
– Z. Sienkiewicz,
– M. Kaffanke,
– M. Strzelecki,
– L. Uznański,
– W. Bogacki,
– Klose,
– A. Poznański.
2 marca – ŁKS rozpoczyna sezon od towarzyskiego zwycięstwa nad TMRF Widzew 2:1. W tym samym miesiącu wygrywa jeszcze z Unionem 4:0 (1:0) i Viktorią 6:4 (1:3).
23 marca – ŁKS przegrywa z Wisłą Kraków 2:4 (1:2).
ŁKS ponownie zdobywa tytuł mistrzowski w Łodzi, z takim samym dorobkiem 13 zwycięstw (bilans bramkowy 42:9). Wyniki meczów:
– Victoria 5:1 (4:1) i 1:0 (1:0),
– TMRF Widzew 2:0 (0:0),
– Sport und Turnverein 10:0 (2:0) i 3:1 (1:0),
– Kraft 2:1 (0:1) i 0:1 (0:1),
– Touring Club 2:1 (1:0) i 2:1 (2:1),
– New Castle 3:1 (3:0) i 3:2 (2:1),
– Union 5:0 (2:0) i 4:0 (3:0).
2 listopada – ŁKS gości ŻKS Makkabi Kraków, wygrywając 1:0 (0:0).
14 grudnia – ŁKS kończy sezon grą z reprezentacją Łodzi, przegrywając 1:6 (0:1).
Józef Lewalski zostaje uznany za najlepszego łódzkiego piłkarza w roku 1913.

1914

1 marca – ŁKS wygrywa towarzysko z Touring Club 3:2 (1:2).
31 maja – w Zielone Świątki ŁKS rozgrywa mecz międzynarodowy: ŁKS Łódź – Dresdner SC 0:2 (0:2).
W reprezentacji Łodzi, w trzech meczach przeciwko Sparcie Praga (0:16, 0:14, 0:3) występują zawodnicy ŁKS:
– J. Filipiński,
– F. Mühln,
– S. Piotrowski,
– Z. Hanke,
– I. Czekalski,
– B. Miller,
– E. Żakiewicz.
Rozgrywki o mistrzostwo Łodzi nie zostają dokończone. W momencie ich przerwania (po rundzie wiosennej) ŁKS jest na 3. miejscu. Mecze ŁKS:
– Kraft 0:1 (0:1),
– Victoria 2:3 (wynik zweryfikowano na 3:0 na korzyść ŁKS, ze względu na grę nieuprawnionego zawodnika w zespole Victorii),
– Touring Club 3:3 (3:1),
– Union 2:0 (1:0),
– New Castle 7:0 (4:0),
– TMRF Widzew 1:0 (0:0).
Druga drużyna rozgrywa mecze o puchar Teatru Casino (obecnie Filharmonia), zajmując po I rundzie 1. miejsce.
Wybucha I Wojna Światowa. Boisko ŁKS zostaje zaorane, a elementy drewniane rozebrane i przeznaczone na opał.
Kierownicy: Bernard Miller i Zenon Sienkiewicz.
Trenerzy: Izydor Czekalski, Zenon Sienkiewicz.
Kapitan: Józef Filipiński.

1915

Trwa I Wojna Światowa. Klub nie funkcjonuje. Drużyna sporadycznie rozgrywa mecze, głównie z zespołami złożonymi z żołnierzy wojsk legionowych.

1916

Trwa I Wojna Światowa. Klub nie funkcjonuje. Drużyna rozgrywa mecze sporadycznie, głównie z zespołami złożonymi z żołnierzy wojsk legionowych.
31 maja – odbywa się zebranie, którego celem jest reaktywacja działalności klubu. Zawodnicy ŁKS grają w innych klubach, które nie zawiesiły swojej działalności.

1917

ŁKS rozgrywa mecze towarzyskie z drużynami działającymi przy jednostkach legionowych, np. z drużyną 3 pułku piechoty(3:6 i 2:3). W ŁKS debiutują Zygmunt Kowalski i Zygmunt Lange.
Trener i Kapitan: Izydor Czekalski.

1918

W pierwszej drużynie grają:
– Z. Hanke II,
– J. Lewalski,
– I. Czekalski,
– F. Mühln,
– Antoni i Aleksander Kowalscy,
– W. Cyl,
– S. Kowalczyk,
– Z. Lange,
– Pawłowski,
– M. Kubiak,
– W. Lewi,
– W. Bogacki,
– M. Wrocławski,
– Z. Merle,
– S. Kowalski,
– M. Poznański,
– S. Piotrowski,
– Jędrysiak,
– J. Woskowicz,
– E. Popiołkiewicz,
– M. Kowalewski,
– J. Fijałkowski,
– L. Mans,
– D. Barbarski,
– A. Kubik,
– B. Zadrożny,
– E. Klosse,
–  W. Nowakowski.
9 czerwca – spotykają się drugie zespoły ŁKS i Sturm. ŁKS II Łódź – Szturm II Łódź 0:3.
ŁKS rozgrywa kilka spotkań w ramach nieoficjalnych mistrzostw Łodzi, m.in.:
– ŁKS Łódź – Szturm Łódź 1:7
– ŁKS Łódź – Polonia Łódź 1:4 (1:3)
– ŁTS Łódź – ŁKS Łódź 0:0
10 listopada – ŁKS gra w Helenowie mecz z SV Sturm. Antoni Kowalski, sfaulowany przez niemieckiego zawodnika, w odwecie kopie go w “cztery litery”. Mecz kończy się ponoć rozbrajaniem niemieckich żołnierzy na ulicach Łodzi. Dzień później Polska odzyskuje niepodległość.

1919

Sekcją piłki nożnej kierują:
– Wacław Taubwurcel,
– Józef Lewalski,
– Romuald Kowalski oraz jego synowie, Aleksander i Stanisław.
W pierwszym zepole najczęściej występują:
– Czekalski,
– Cyl,
– Z. Hanke,
– S. Kowalski,
– S. Kowalczyk,
– J. Lewalski,
– Z. LAnge,
– S. Piotrowski,
– F. Mühln.
Do Łodzi powraca Bernard Miller, a wraz z nim kontakty z krakowskim środowiskiem piłkarskim.
ŁKS uczestniczy w mistrzostwach Łodzi:
– Union Łódź – ŁKS 0:12,
– ŁKS – Szturm Łódź 1:3 (0:1).
18 i 19 października – ŁKS jedzie do Krakowa i rozgrywa 2 spotkania z Cracovią:
– KS Cracovia – ŁKS Łódź 6:1 (1:1),
– KS Cracovia – ŁKS 5:1 (3:1).

1920

Wiosna i lato – trwa wojna polsko-bolszewicka. Większość młodych mężczyzn wstępuje do wojska, mecze nie są rozgrywane.
Lato –  trenerem piłkarskiej drużyny ŁKS zostaje Adam Obrubański, który wcześniej grał zarówno w ŁKS  (gościnnie), jak i przeciwko ŁKS (w meczu otwarcia nowego boiska w barwach AZS Kraków).

1921

14 sierpnia – ŁKS wygrywa mecz z ŁTSG i zostaje mistrzem lokalnej klasy A.
Oprócz ŁKS, w mistrzostwach Łodzi występują również:
– ŁTSG,
– Klub Turystów Łódź,
– Sturm Łódź,
– Union Łódź.
Skład ŁKS:
– Wawrzyniec Cyl,
– Henryk Gabriel – nowy zawodnik,
– Jan Durka – nowy zawodnik,
– Karol Hanke,
– Stefan Kowalczyk,
– Karol Miller – nowy zawodnik,
– Zygmunt Otto – nowy zawodnik,
– Antoni Śledź – nowy zawodnik,
– Antoni i Aleksander Kowlscy,
– Izydor Czekalski,
– Zygmunt Lange,
– Stanisław Piotrowski,
– Franciszek Mühln,
– Adam Obrubański,
– Aleksander Kubik,
– Adolf Fiszer.
W drugiej drużynie występują: Z. Kowalski, K. Jasiński, A. Trzmiel, B. Kamieniak, A. Michałowski, W. Nowakowski, M. Ałaszewski, L. Radomski, S. Salm, S. Sobocińśki, A. Gałecki, A. Lange, W. Wagenblicker, L. Spodenkiewicz, J. Karbowiak.
28 sierpnia –  w Krakowie ŁKS gra pierwszy swój mecz mecz w pierwszych dokończonych rozgrywkach o mistrzostwo Polski. Przeciwnikiem jest Cracovia, która wygrywa z ŁKS 7:1 (4:1).
W kolejnych 7 meczach w ramach mistrzostw Polski, ŁKS zdobywa tylko 1 punkt i zajmuje 5. miejsce:
– ŁKS – Pogoń Lwów 0:2 (0:1)
– Warta Poznań – ŁKS Łódź 2:1 (1:0)
– ŁKS – Polonia Warszawa 0:1 (0:0)
– Pogoń Lwów – ŁKS Łódź 6:1 (2:1)
– ŁKS Łódź – Warta Poznań 3:3 (2:2)
– ŁKS Łódź – Cracovia Kraków 0:4 (0:1)
– ŁKS Łódź – Polonia Warszawa 1:6 (1:1)
Kierownik i trener: Adam Obrubański.

1922

Opiekunem drużyny w miejsce Bernarda Millera jest Aleksander Stencel.
Z ŁKS odchodzą:
– Z. Hanke,
– L. Spodenkiewicz,
Nowi zawodni to:
– L. Kotkowski,
– K. Lityński.
28 maja – zespół ŁKS wygrywa z Klubem Turystów Łódź 6:0 (1:0) i zdobywa tytuł Mistrzowski Klasy A Łódzkiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej w sezonie 1922. Zdobywając tytuł, drużyna ŁKS Łódź, awansowała do rozgrywek o Mistrzostwo Polski w sezonie 1922. 
24 i 25 czerwca – ŁKS rozgrywa dwumecz z czeską drużyną Pardubice i dwukrotnie minimalnie przegrywa 1:2 i 3:4.
30 lipca – ŁKS remisuje 2. mecz z KS 28 Pułku Strzelców Kaniowskich Łódź i wygrywa Mistrzostwo Łodzi klasy B. W pierwszym spotkaniu ŁKS wygrywa 4:3.
15 sierpnia – ŁKS gra z BTC Budapeszt i remisuje 2:2
24 września – ŁKS kończy swój udział w rozgrywkach eliminacyjnych do mistrzostw Polski porażką z Polonią w Warszawie 2:3 (0:0). W grupie północnej zajmuje 2. miejsce i nie awansuje do finałowego dwumeczu.
Wyniki ŁKS:
– Warta Poznań: 0:1, 1:3,
– Polonia Warszawa 3:0 i 2:3,
– WKS Strzelec Wilno 7:0 i 4:2.
ŁKS zdobywa brązowy medal mistrzostw Polski w piłce nożnej. 3. miejsce ŁKS dzieli z Cracovią, która zajęła 2. miejsce w grupie południowej.

1923

Wiosna – trenerem piłkarzy ŁKS zostaje Węgier Lajos Czeisler, niespełna trzydziestoletni były piłkarz MTK Budapeszt.
ŁKS wygrywa lokalne rozgrywki w klasie A i awansuje do gier o tytuł Mistrza Polski. W tej fazie rozgrywek, ŁKS rozgrywa 6 meczów. Bilans to 3 zwycięstwa, 1 remis i 3 porażki. Takie wyniki pozwoliły łodzianom na zajęcie pozycji 5-6 w kraju:
– Iskra Siemianowice Śląskie – ŁKS 2:3 (2:1),
– Warta Poznań – ŁKS 1:1 (1:1),
– ŁKS – Wisła Kraków 1:6 (0:0),
– ŁKS – Iskra Siemianowice Śląskie 9:1 (3:0),
– ŁKS – Warta Poznań 5:2 (3:0),
– Wisła Kraków – ŁKS 1:0 (1:0).

28 lipca – ŁKS rozgrywa na swoim stadionie towarzyski mecz międzynarodowy: ŁKS Łódź – Deutscher Sportverein Opava 1:2 (0:1)
23 września – w Helsinkach, reprezentacja Polski gra mecz przeciwko Finlandii. W spotkaniu bierze udział Wawrzyniec Cyl. Jest to pierwszy występ gracza ŁKS w narodowej kadrze. Finlandia wygrywa z Polską 5:3 (3:1)

1924

26 maja – Wawrzyniec Cyl, pierwszy zawodnik ŁKS występuje na Igrzyskach Olimpijskich. W Paryżu reprezentuje Polskę w meczu przeciwko Węgrom 0:5 (0:1).
29 czerwca – na stadionie ŁKS, po raz pierwszy gra biało-czerwona reprezentacja. Polska wyrywa z Turcją 2:0 (2:0). W kadrze meczowej jest kilku zawodników ŁKS:
– Antoni Śledź,
– Jan Durka,
– Władysław Kowalski,
– Władysław Karasiak – zagrał w meczu,
– Wawrzyniec Cyl – zagrał w meczu,
– Karol Hanke – zagrał w meczu,
– Zygmunt Otto – zagrał w meczu.
10 sierpnia – w Warszawie Polska wygrywa towarzysko z Finlandią 1:0 (0:0). W meczy występuje Władysław Karasiak.
31 sierpnia – w Budapeszcie Polska przegrywa z Węgrami 0:4 (0:3). W meczu występują Karasiak i Śledź.
Jesień – ŁKS występuje w rozgrywkach okręgowych klasy A, klasy B i klasy C i wygrywa wszystkie z nich.
Od sierpnia do października – trwa konflikt ŁKS z ŁOZPN. Jego powodem jest zawieszenie przez związek Antoniego Śledzia i posądzenie go o zawodowstwo na podstawie nie popartej dowodami, denuncjacji działacza ŁTSG. Członkowie ŁKS rezygnują z funkcji pełnionych w ŁOZPN. Dopiero interwencja PZPN przywraca zawodnika do gry.

1925

8 lutego – ŁKS rozpoczyna sezon od remisu z Ruchem1:1 (0:1)
25 kwietnia – ŁKS rozpoczyna rozgrywki o mistrzostwo Polski i wygrywa z AKS Królewska Huta 2:1 (1:1).
11 czerwca  – w kończących się rozgrywkach o mistrzostwo Polski, w swojej grupie ŁKS zajmuje 2. miejsce, ustępując jedynie Wiśle Kraków. W sezonie spotyka się z nią trzykrotnie:
– ŁKS – Wisła 2:1 (1:0),
– Wisła – ŁKS 3:1 (1:0)
– dodatkowy barażowy mecz Wisła – ŁKS 6:3 (2:2) (na boisku neutralnym).
22 listopada – ŁKS wygrywa z Widzewem 13:0. To najwyższa w historii wygrana z lokalnym rywalem. W meczu debiutuje Antoni Gałecki.

1926

21 lutego – ŁKS rozpoczyna sezon dwumeczem z GSM Łódź:
– ŁKS Łódź – GMS Łódź 6:2 (1:1),
– ŁKS II Łódź – GMS II Łódź 9:0 (4:0).
7 marca – w Pucharze Polski ŁKS wygrywa z Widzewem 3:0 (2:0).
22 marca – w kolejnym meczu Pucharu Polski ŁKS eliminuje Turystów, wygrywając 4:0 (2:0).
29 marca – ŁKS awansuje do ogólnopolskich rozgrywek Pucharu Polski, po zwycięstwie na ŁTSG 4:1 (3:1).
13 czerwca – ŁKS przegrywa z Turystami 1:2 (0:1) i zajmuje 2. miejsce w rozgrywkach okręgowych. Traci lokalny prymat na rzecz Klubu Turystów. Porażka sprawia, że ŁKS nie występuje w rozgrywkach o mistrzostwo Polski.
W premierowych rozgrywkach Pucharu Polski drużyna ŁKS zwycięża w okręgowych eliminacjach.
26 czerwca – ŁKS odpada z rozgrywek pucharowych po porażce z Wisłą 0:2 (0:1) (późniejszym zdobywcą trofeum). Sędzia przerywa mecz  na 7 minut przed końcem. Powodem jest skandaliczne zachowanie kibiców ŁKS. Wynik zostaje zweryfikowany jako walkower 0:3.
4 lipca – Bolesław Cichecki występuje w meczu Polska – Estonia 2:0.
12 września – Jan Durka występuję w meczu Polska – Turcja 6:1.
31 października – ŁKS II przegrywa z WKS Łódź finałowy dwumecz o prymat w klasie B.
14 listopada – ŁKS III wygrywa rozgrywki klasy C.
Jesień – Lajos Czeisler opuszcza ŁKS i wraca do Budapesztu.

1927

6 stycznia – trzynaście klubów, w tym ŁKS, postanawia założyć polską ligę piłkarską. System ligowy ma zastąpić dotychczasowe rozgrywki o mistrzostwo Polski, w których rywalizowali mistrzowie okręgów. Delegatami ŁKS na spotkaniu są Heliodor Konopka oraz Zygmunt Skibicki. Przeciwnikiem utworzenia ligi jest Zygmunt Krachulec.
3 kwietnia – w meczu inaugurującym sezon, ŁKS pokonuje na boisku przy ulicy Wodnej lokalnego rywala – Turystów 2:0 (2:0). Dwie bramki zdobywa Jan Durka. Pierwsza z nich jest inauguracyjnym golem w historii polskich rozgrywek ligowych. Obie drużyny marnują po jednym rzucie karnym. Spotkanie ogląda ok. 4 tysięcy widzów. ŁKS przystępuje do gry bez trenera. Skład Łódzkiego Klubu Sportowego z tego meczu:
– Mila,
– Cyl,
– Gałecki,
– Mikołajczyk,
– Trzmiela,
– Jasiński,
– Durka,
– Sowiak,
– Miller,
– Lange,
– Śledź.
10 kwietnia – ŁKS rozgrywa pierwszy ligowy mecz na własnym boisku. Po bramkach Durki i Sowiaka w drugiej połowie łodzianie wygrywają z Wartą Poznań 2:1 (0:1). Dla gości w pierwszej części meczu trafia Staliński. Spotkanie według różnych relacji prasowych ogląda od 2 do 4 tysięcy widzów.
24 kwietnia – po zwycięstwie 3:1 w Katowicach z Ruchem Wielkie Hajduki (gole Sowiaka, Millera i Radomskiego) ŁKS obejmuje prowadzenie w ligowej tabeli.
13 maja – w zremisowanym 0:0 meczu z Wisłą Kraków w barwach ŁKS debiutują:
– Roman Jańczyk (112 ligowych meczy barwach ŁKS),
– Romuald Feja ps. Aldek – z 14 bramkami na koncie najlepszy strzelec ligowy łodzian w roku 1927 roku (łącznie w barwach Łódzkiego Klub Sportowego zdobywa 27 goli w 67 meczach).
14-15 sierpnia – ŁKS i Turyści zapraszają na towarzyskie spotkania Cracovię, drużynę, która nie przystąpiła do ligowych rozgrywek. Jest to próba załagodzenia konfliktu na linii PZPN – kluby ligowe.
14 sierpnia – ŁKS rozgrywa mecz ligowy z Warszawianką i odnosi zwycięstwo 5:2 (Roman Jańczyk uzyskuje pierwszy w historii ligowych meczy ŁKS hat-trick), a chwilę potem na tym samym boisku rozgrywany jest towarzyski mecz Turystów z Cracovią. Dzień później, ŁKS przystępuje do potyczki z Cracovią i zwycięża 4:2 (3:2).

25 września – w rozgrywanym wyjątkowo na boisku WKS przy placu Hallera/Towarowej ŁKS pokonuje 1:0 (1:0) Pogoń Lwów, po golu Stollenwerka. Sędzia kończy mecz w 78. minucie z powodu pogarszającej się pogody i zapadających ciemności. Mecz ma być dokończony 13 listopada, ale w związku z zawieszeniem Pogoni, Wydział Gier i Dyscypliny weryfikuje spotkanie jako zakończone.
9 października – ŁKS odnosi najwyższe zwycięstwo w sezonie ligowym, pokonując w Łodzi (znów na boisku przy placu Hallera/Towarowej) Ruch Wielkie Hajduki 6:2. Hat-trickiem popisuje się Stefan Sowiak.
16 października – Jutrzenka Kraków remisuje na własnym boisku z ŁKS 2:2 (0:2). Gole dla łodzian zdobywają Stollenwerk i Feja. Dla łódzkiej drużyny jest to ostatni mecz sezonu.
30 października – w towarzyskim spotkaniu ŁKS pokonuje Hakoah Wiedeń 4:1 (0:0).

13 listopada – wyznaczone na ten dzień dokończenie spotkania ŁKS z Pogonią Lwów oraz mecz Warty z Turystami nie odbywają się. Pierwszy sezon ligowy w Polsce jest zakończony. ŁKS zajmuje na koniec rozgrywek 7. miejsce z 25 punktami na koncie.
Statystyki ŁKS z sezonu 1927.
Rezerwy ŁKS (nazywane ŁKS Ib), grając w okręgowych mistrzostwach klasy „A” zajmują 6. miejsce w tabeli. Pierwsza pozycja przypada drużynie ŁTSG.
Kierownik: Heliodor Konopka.
Trener: stanowisko pozostaje puste po odejściu Lajosa Czeislera.

1928

ŁKS posiada 4 drużyny piłkarskie:
– pierwszy zespół występuje w lidze ogólnopolskiej,
– ŁKS Ib gra w klasie A,
– ŁKS II gra w klasie B,
– ŁKS III gra w klasie C.
26 lutego – ŁKS inauguruje sezon wygranym 2:0 sparingiem z Orkanem,
18 marca – ŁKS gra pierwszy mecz nowego sezonu ligowego ŁKS Łódź – Klub Turystów Łódź 1:0 (0:0)
Skład ŁKS:
– Mila,
– Cyl,
– Gałecki,
– Gosławski,
– Trzmiela,
– Jasiński,
– Stollenwerk,
– Sowiak,
– Hoffman,
– Feja,
– Śledź.
22 kwietnia – w meczu ŁKS z 1.FC Katowice w barwach łódzkiej drużyny debiutuje sprowadzony z Lublinianki, Władysław Król. Zawodnik przez lata staje się prawdziwą legendą klubu, grając nie tylko w piłkę nożną, ale również w hokeja na lodzie i tenisa. Król reprezentuje Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w Garmich-Partenkirchen (jako hokeista). W 1958 roku jako trener drużyny piłkarskiej zdobywa z nią mistrzostwo Polski. Jest najlepszym ligowym strzelcem w dziejach ŁKS. w 2021 roku jego imieniem zostanie nazwany nowo wybudowany stadion ŁKS.

3 maja – Łódzki Klub Sportowy przegrywa we Lwowie z tamtejszą Hasmoneą 1:3. W 47 minucie, pierwszą bramkę w barwach łódzkiego zespołu zdobywa Władysław Król.
26 maja – Łodzianie przystępują do pierwszego z trzech w roku 1928 spotkań towarzyskich z Herthą Wiedeń. Kolejne dwa mecze ŁKS rozgrywa z tym rywalem w dniach 28 maja oraz  4 lipca. Według różnych źródeł w meczach padły następujące rezultaty 0:2 (0:1), 2:2 (1:0) i 1:3 (0:0) lub 2:2, 2:2 i 1:2. Wszystkie 3 mecze przynoszą deficyt finansowy.
24 czerwca – ŁKS wygrywa ze Śląskiem Świętochłowice aż 8:3 (3:0). Po trzy gole zdobywają:
– Józef Moskal,
– Wawrzyniec Cyl.
15 sierpnia – W Łodzi rozgrywany jest mecz ŁKS z aktualnym mistrzem Polski, Wisłą Kraków. ŁKS wygrywa 2:1 (2:0) Spotkaniu towarzyszą niespotykane wydarzenia. W 63. minucie przy stanie 2:1 dla ŁKS sędzia Ludwik Dudryk-Darlewski dyktuje kontrowersyjny rzut karny dla gości. Do protestujących piłkarzy ŁKS wkrótce dołączają kibice, którzy wbiegają na murawę. Łódzcy fani wywierają na arbitrze presję. Obecni na meczu wojskowi grożą mu szablami. Sędzia wycofuje się ze swojej decyzji i nakazuje kontynuowanie gry. Po meczu i protestach wiślaków władze piłkarskie nakazują powtórzyć ostatnie 27 minut gry (od momentu podyktowania jedenastki) w innym terminie i bez udziału publiczności.
19 sierpnia – w dwudziestą rocznicę powstania klubu ŁKS przegrywa we Lwowie z Pogonią 3:4.
2 września – Łódzki Klub Sportowy gromi Toruński KS 6:0 (4:0). Pierwszego hat-tricka w barwach ŁKS strzela Władysław Król.
27 października – w Pradze, w meczu Czechosłowacja – Polska w narodowych barwach debiutuje Antoni Gałecki, wieloletni zawodnik ŁKS (ponad 400 meczów w barwach łódzkiej drużyny), uczestnik Mundialu w 1938 roku.
1 listopada – łódzki zespół odnosi jedno z najwyższych wyjazdowych zwycięstw w historii pokonując Warszawiankę 5:0.
4 listopada – ŁKS notuje najwyższą porażkę w sezonie – na wyjeździe przegrywa z Cracovią 1:7.
25 listopada – w dokończonym od 63. minuty meczu ŁKS Łódź – Wisła Kraków wynik nie ulega zmianie. Józef Mila broni rozpoczynający mecz rzut karny wykonywany przez Henryka Reymana.
W drugim sezonie ligowych zmagań ŁKS zajmuje dopiero 11. miejsce, choć znów zdobywa 25 punktów.
Statystyki ŁKS w sezonie 1928.
Drużyna ŁKS Ib zajmuje 4. miejsce w rozgrywkach klasy A.
W reprezentacji Łodzi w meczu międzynarodowym z drużyną o nawie New York (Olimpijska drużyna Stanów Zjednoczonych) występują:
– Wawrzyniec Cyl,
– Antoni Gałecki,
– Jan Durka,
– Kazimierz Jasiński,
– Roman Jańczyk.
Kierownik: Heliodor Konopka.
Trener: Karl Linsmayer (Austria)

1929

Z zespołu, po zaledwie roku gry, odchodzi Józef Moskal. Piłkarz wraca w rodzinne strony, do Unii Lublin. Do drużyny trafia wychowanek Turystów, Eugeniusz Tadeusiewicz z Wojskowego Klubu Sportowego 82 pp Brześć.
24 marca – łodzianie zaczynają sezon od zwycięstwa z Polonią Warszawa 4:2. Dwie bramki zdobywa Władysław Król. „Wspaniały start czerwonych. Ł.K.S. zwycięża po ciężkiej walce Polonję” – pisze następnego dnia Express Wieczorny.
21 kwietnia – ŁKS sprawia swoim kibicom miłą niespodziankę i wygrywa na wyjeździe z Legią 1:0. Według niektórych źródeł gola zdobył Jan Durka, według innych Stefan Sowiak.
26 maja – łódzki zespół wygrywa z Cracovią 2:1, notując siódmy mecz z rzędu bez porażki. Bramki dla ŁKS zdobywają Jańczyk i Sowiak.
16 czerwca – ŁKS pokonuje w derbach Turystów 2:1 po golach Króla i Stollenwerka. W drużynie debiutuje, urodzony w 1908 Czesław Nykiel.
30 czerwca – ŁKS rozgrywa towarzyski mecz z Nemzeti Budapeszt, przegrywając 1:2 (1:1)
7 lipca – ełkaesiacy przegrywają w towarzyskim meczu z Hakoah Wiedeń 1:2 (0:1).
11 sierpnia – łódzka drużyna odnosi spektakularny sukces i zwycięża w Krakowie z Wisłą 4:1. Bramki zdobywają:
– Stollenwerk 2,
– Tadeusiewicz,
– Nykiel.
15 sierpnia – w towarzyskim spotkaniu ŁKS podejmuje zespół fabryki Philips z holenderskiego Eindhoven (dziś znany jako PSV). Spotkanie kończy się zwycięstwem gości 5:1 (0:2). Bramkarz, Józef Mila zostaje usunięty z boiska za kopnięcie przeciwnika. W bramce łodzian stają na zmianę Władysław Król (wcześniej zdobywa honorową bramkę dla ŁKS) i Antoni Gałecki. „Skandalicznie słaba gra zespołu łódzkiego” – podsumowuje mecz „Ilustrowana Republika”.
18 sierpnia – druga dotkliwa porażka w ciągu kilku dni. ŁKS przegrywa na wyjeździe z Cracovią 0:8. Jest to najwyższa przegrana łodzian w roku 1929.
6 października – reprezentacja Łodzi, złożona z samych graczy ŁKS, pokonuje reprezentację Krakowa 2:0 (1:0).
3 listopada – przed przegranym 0:2 (0:1) meczem z Wartą Poznań, kilku zawodników ŁKS otrzymuje podarunki z okazji jubileuszu rozegranych meczów dla ŁKS (nie tylko ligowych). Nagrodzeni zostają:
– Wawrzyniec Cyl (300 spotkań),
– Antoni Gałecki (200 meczów),
– Antoni Śledź (200 meczów),
– Józef Mila (100 występów).
Na koniec sezonu ŁKS zajmuje wysokie, 5. miejsce w tabeli. Rezerwy klubu – ŁKS Ib – zajmują 4. miejsce w klasie „A”.
Statystyki ŁKS w sezonie 1929.

Kierownik: Heliodor Konopka.
Trener: Karl Linsmayer.

1930

ŁKS po okresie gry na boisku przy Towarowej/Placu Hallera wraca na własne boisko przy alei Unii.
6 kwietnia – Łódzki Klub Sportowy rozpoczyna sezon remisem w derbowym meczu z beniaminkiem ŁTSG Łódź 1:1 (1:0). Gola dla ŁKS zdobywa z karnego Jan Durka.
18 maja – ŁKS pokonuje  Warszawiankę 7:0 (4:0), odnosząc jedno z najwyższych zwycięstw w Ekstraklasie (I lidze). Bramki zdobywają:
– Jan Durka 2,
– Władysław Król 2,
– Eugeniusz Wisławski 2,
– Tadeusiewicz 1 (otwiera wynik spotkania).
22 czerwca – po emocjonującym meczu w Łodzi, ŁKS remisuje z Pogonią Lwów 3:3 (2:2). Gole dla łodzian zdobywają:
– Tadeusiewicz,
– Durka,
– Król.
Trenerem Pogoni jest Karol Hanke, były gracz łódzkiej drużyny.
24 sierpnia – kolejny historyczny mecz ŁKS, który zwycięża na boisku przy ulicy Łazienkowskiej w Warszawie 4:1 (2:0). Rywalem nie jest jednak Legia, ale znów Warszawianka. Dwa gole zdobywa Tadeusiewicz, po jednym Król i Feja. Jest to pierwszy mecz ligowy rozgrywany na Stadionie Wojska Polskiego i pierwsze ligowe bramki na nim strzelone. Wygrana przerywa serię 8 meczów ŁKS bez zwycięstwa.
7 września – odniesione w wielkim stylu zwycięstwo nad Ruchem Hajduki Wielkie 5:0 (2:0). Gole dla gospodarzy zdobywają:
– Król (dwie bramki),
– Tadeusiewicz,
– Feja,
– Durka. Przed końcem meczu sędzia usuwa z boiska Romualda Feję z ŁKS i Karola Dziwisza z Cracovii. Jak pisze nazajutrz „Express Wieczorny”, powodem wykluczenie graczy jest „zbytnia pochopność do wzajemnego kopania się”.
14 września – drugi mecz derbowy w sezonie. ŁKS wygrywa z ŁTSG Łódź 2:0 (0:0) po bramkach Durki i Stollenwerka. Według relacji prasowych spotkanie obserwuje ok. 3000 widzów.
26 października – Antoni Gałecki uczestniczy w meczu Polska B – Łotwa A. Polacy wygrywają 6:0 (3:0).
30 listopada – na boisku WKS, Łódzki Klub Sportowy w ostatnim meczu sezonu przegrywa z Cracovią 0:1 (0:1). Zwycięstwo gości zapewnia im mistrzostwo Polski.
ŁKS zajmuje ostatecznie 10. miejsce w tabeli, zdobywając zaledwie 15 punktów.
Statystyki ŁKS w sezonie 1930.
W towarzyskim meczu ŁKS po raz kolejny spotyka z Hakoah Wiedeń. Tym razem przegrywa 2:3 (2:2).
Rezerwy ŁKS zajmują 3. miejsce w klasie A za WKS i Turystami. Warte odnotowania wyniki to:
– zwycięstwo 5:0 (2:0) nad Widzewem,
– wygrana 6:2 (1:1) i remis 5:5 (3:3) z Sokołem Zgierz.
Po zakończeniu sezonu, nowym graczem ŁKS zostaje Henryk Herbstreit (spotykana jest również pisownia Herbstreich). Jest to transfer ze spadkowicza z ligi, ŁTSG. W kolejnych 4 sezonach będzie on najlepszym strzelcem ŁKS. Jako zawodnik naszego klubu weźmie udział w 97 ligowych meczach i zdobędzie aż 61 goli.
Kierownik: Heliodor Konopka.
Trener: Zygmunt Otto.

1931

Po kilku latach gry w innych klubach, wraca Władysław Karasiak i będzie reprezentował ŁKS aż do wbuchu wojny.
29 marca – w meczu inaugurującym sezon ŁKS zwycięża Legię Warszawa 3:1 (0:1). Gole zdobywają:
– Herbstreit (bramka w debiucie),
– Tadeusiewicz,
– Król.
Jan Durka nie wykorzystuje rzutu karnego.
12 kwietnia – w wygranym 4:1 (2:0) meczu z Cracovią hat-tricka zdobywa Herbstreit. „Zwycięstwo w stosunku 4:1 nad Cracovią stawia obecnie drużynę łódzką w rzędzie najsilniejszych zespołów w lidze” – ekscytuje się po meczu łódzka prasa.
14 maja – łodzianie wygrywają z Pogonią Lwów 3:1 (2:0) po golu Tadeusiewicza i dwóch bramkach Herbstreita.
4 czerwca – 6 czerwca – w ciągu kilku dni ŁKS rozgrywa dwa mecze ligowe we Lwowie. W czwartek, po bramce Herbstreita wygrywa z Lechią 1:0, a w sobotę po golu tego samego zawodnika remisuje z Czarnymi 1:1. „Herbstreit brany pod uwagę przy układaniu składu reprezentacji Polski” – donosi prasa po lwowskiej eskapadzie łodzian.
6 września – ŁKS gromi Lechię Lwów 7:0 (3:0). Do siatki rywali aż czterokrotnie trafia Stefan Sowiak, dwukrotnie Herbstreit i raz Tadeusiewicz. Cztery gole Sowiaka to pierwsze takie osiągnięcie zawodnika ŁKS w jednym meczu. Z powodu zapadającej ciemności mecz rozgrywany jest bez tradycyjnej przerwy.
9 sierpnia – w meczu Pogoń Lwów – ŁKS pada remis 3:3 (1:3). Łodzianie po raz trzeci w tym sezonie grają mecz we Lwowie. Dwie bramki zdobywa Edward Ałaszewski – po wojnie wybitny rysownik i karykaturzysta, autor setek portretów piłkarzy Łódzkiego Klubu Sportowego.
15 sierpnia – w dniu „Święta Żołnierza” ŁKS wygrywa na boisku Polonii z Warszawianką 3:0 (0:0).
– dwa gole Króla,
– jeden gol Durki.
24 sierpnia – w meczu Kraków – Łódź 4:5 (2:3), występuje aż sześciu zawodników Łódzkiego Klubu Sportowego:
– Karasiak,
– Gałecki,
– Jańczyk,
– Durka,
– Herbstreit,
– Król.
13 września – do Łodzi przyjeżdża Ruch Hajduki Wielkie. Drugi sezon z rzędu zostaje odprawiony z pokaźnym bagażem goli. Gospodarze wygrywają 4:0 (1:0). Gole strzelają:
– Trzmiela,
– Herbsteit,
– Durka,
– Karasiak.
18 października – z czterema straconymi golami wyjeżdża z Łodzi także Warta Poznań. Wynik 4:0 (1:0), dzięki golom Herbstreita (dwie bramki), Sowiaka i Króla, pozwala drużynie ŁKS odnieść piąte zwycięstwo z rzędu.
22 listopada – w ostatnim meczu sezonu ŁKS remisuje na wyjeździe z Cracovią 2:2 (0:2), mimo prowadzenia 2:0 po golach Durki i Sowiaka. „Miłą niespodziankę sprawił ŁKS, który tym razem dowiódł, że i na obcych boiskach umie grać” – relacjonuje mecz „Express Wieczorny”.
Najlepszym strzelcem w ŁKS jest Henryk Herbstreit (wicekról strzelców całej ligi), który zdobywa aż 21 bramek. Jest to niepobity aż do dziś (2022 rok) rekord goli zawodnika ŁKS w Ekstraklasie/I lidze w jednym sezonie.
W końcowej tabeli sezonu ŁKS jest szósty.
Statystyki ŁKS z sezonie 1931.
21 grudnia – w Wiedniu umiera niespodziewanie trener Kar Linsmayer, który miał znów prowadzić pierwszą drużynę ŁKS.
Meczów międzynarodowych tym razem nie rozgrywano.
Kierownik: Heliodor Konopka.
Trener: Zygmunt Otto.

1932

Trenerem ŁKS zostaje Węgier Emil Löby.
10 kwietnia – w pierwszym mecz sezonu ligowego ŁKS wygrywa z 22p.p. Siedlce 4:1 (3:1). Herbstreit zdobywa hat-tricka niemal rok po takim samym osiągnięciu w meczu z Cracovią. Czwartą (chronologicznie pierwszą) bramkę zdobywa Władysław Król.
26 maja – Ruch zostaje rozbity w Łodzi trzeci sezon z rzędu. ŁKS gromi przybyszów z Hajduków Wielkich 6:0 (3:0). Po dwa razy strzelają Król i Tadeusieiwcz, raz – Sowiak i Herbstreit. „Czerwoni nie mieli słabego punktu w drużynie” – można przeczytać po spotkaniu w jednej z łódzkich gazet. Obecny na meczu, Jerzy Zmarzlik, przyszły dziennikarz „Przeglądu Sportowego” słyszy w rozmowie kibiców określenie „Rycerze Wiosny”. Po 25 latach w relacji prasowej sam używa tego przydomka w odniesieniu do piłkarzy ŁKS.
11 września – ŁKS wygrywa na własnym boisku z Polonią Warszawą 3:1 (1:0). Dwa gole zdobywa Król, jedną Herbstreit. Mecz poprzedza minuta ciszy poświęcona pamięci por. Franciszka Żwirki i inż. Stanisława Wigury.
25 września – Łodzianie pokonują zawsze groźną Pogoń Lwów 3:0 (1:0). Gole zdobywają Król, Herbstreit i Sowiak. Jan Durka marnuje rzut karny
2 października – w meczu Polska B – Łotwa A, wygranym przez Polaków 2:1 występuje dwóch zawodników ŁKS:
– Antoni Gałecki,
– Roman Jańczyk.
16 października – kolejny popis podopiecznych Löby’ego. ŁKS wygrywa z późniejszym mistrzem Polski, Cracovią 4:1 (1:1). Dwie bramki zdobywa Sowiak, po jednej Durka i Herbstreit. Arbitrem spotkania jest Kazimierz Wardęszkiewicz, jeden z najbardziej szanowanych przedwojennych sędziów ligowych.
23 października – po dramatycznym meczu ŁKS zwycięża Warszawiankę 3:2 (2:1), choć goście dwukrotnie wyrównują. Gole zdobywają: Król, Sowiak, Herbstreit.
12 listopada – ŁKS wysoko pokonuje na wyjeździe Garbarnię Kraków, ówczesnego mistrza Polski, 6:1. Niezwykłym wyczynem popisuje się Władysław Król, który zdobywa w tym meczu aż 5 goli. Jedną bramkę dorzuca Herbstreit. W całej historii ŁKS osiągnięcie Króla udaje się powtórzyć jeszcze tylko raz – w 1958 roku dokonuje tego Władysław Soporek.
27 listopada – porażką 1:4 z Legią w Warszawie ŁKS kończy udany sezon ligowy.
Drużyna zajmuje w  tabeli 4. miejsce.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1932.
W 1932 ŁKS rozegrał trzy mecze międzynarodowe:
– przegrał z Rapidem Wiedeń 2:4 (2:1),
– odniósł zwycięstwo 4:1 (2:1) nad Red Star Paryż,
– odniósł zwycięstwo 4:1 (2:0) czechosłowackimi Zidenicami.
Kierownik: Heliodor Konopka.
Trener: Emil Löby (Węgry).

1933

Emil Löby przestaje być szkoleniowcem pierwszej drużyny, prawdopodobnie wskutek rozbieżności finansowych. Trenerem drużyny zostaje Czech Rudolf Křenek. Liga zostaje podzielona na grupy wschodnią i zachodnią, a następnie na mistrzowską i spadkową. ŁKS zostaje przydzielony do grupy wschodniej.

23 kwietnia – ŁKS rozpoczyna sezon ligowy od wyjazdowego remisu 0:0 z Warszawianką.
21 maja – łodzianie gromią u siebie Pogoń Lwów aż 5:0 (1:0). Po dwa gole Herbstreit i Sowiak, jedną bramkę strzela Edward Miller. ŁKS rozpoczyna mecz w dziesięciu, dopiero w trackie meczu na boisku melduje się Miller. W barwach gości brakuje słynnego Wacława Kuchara.
28 maja – Łódzki Klub Sportowy wygrywa po golach Herbstreita, Millera i Sowiaka 3:0 (2:0) z Legią w Warszawie. Gospodarze wystawiają zespół rezerw. Wcześniej zarząd Legii decyduje o zawieszeniu Franciszka Cebulaka, Józefa Nawrota i Mariana Schallera. Reszta zawodników podstawowej drużyny na znak protestu odmawia gry. Zarząd nie ugina się pod presją graczy, stąd na boisku występują zawodnicy drugiej drużyny. W zespole ŁKS debiutuje obrońca Stefan Fliegel (w sumie 64 mecze dla ŁKS i jeden w reprezentacji). Na mecz pociągiem specjalnym przyjeżdża ok. 800 sympatyków łódzkiej drużyny.
16 lipca – ostatni występ w grupie wschodniej. Po dwóch golach Sowiaka i jednym Millera ŁKS wygrywa na wyjeździe 3:1 z drużyną 22 p.p. Siedlce. W tabeli grupy łodzianie zajmują 3. miejsce, zapewniając sobie awans od grupy mistrzowskiej.
3 września – ŁKS odnosi pierwsze z zaledwie dwóch zwycięstw w grupie mistrzowskiej. Łodzianie pokonują Pogoń Lwów 3:1 (1:1). Drugą wygraną łodzianie zaliczają 8 października w meczu z Legią (1:0).
10 września – Władysław Król występuje w wygranym 4:3 meczu reprezentacji Polski z Jugosławią i strzela jedną bramkę. Jest 10. reprezentantem Polski w piłce nożnej, rodem z ŁKS.
15 października – Król zalicza drugi w tym roku występ w kadrze, tym razem przeciwko Czechosłowacji (1:2).
22 października – ŁKS przegrywa u siebie z Ruchem 0:4 (0:1). Mecz rozgrywany jest w ramach jubileuszu 25-lecia łódzkiego zespołu.
5 listopada – łodzianie ponoszą najwyższą porażkę w swojej historii przegrywając z Pogonią we Lwowie aż 0:9. Wynik meczu budzi podejrzenia, ponieważ lwowianie muszą wygrać różnicą siedmiu goli, aby liczyć się w walce o mistrzostwo. W składzie ŁKS występuje kilku mniej znanych zawodników:
– Jeżak,
– Koprowicz,
– Urbański,
– Woźniakowski.
W grupie mistrzowskiej ŁKS zdobywa tylko 6 punktów i zajmuje 5. miejsce.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1933.
W towarzyskich meczach z Hakoah Wiedeń ŁKS:
– wygrywa 1:0,
– przegrywa 1:2 (1:1).
Kierownik: Heliodor Konopka.
Trener: Rudolf Křenek (Czechy).

1934

8 kwietnia – łodzianie rozpoczynają sezon od zwycięstwa 2:1 (1:0) z 22 p.p. Strzelcem Siedlce. Gole zdobywają Artur Fiedler i Stefan Sowiak.
29 kwietnia – ŁKS wygrywa z Podgórzem Kraków 2:0 (2:0) (pierwszy mecz pomiędzy tymi drużynami). Dwa gole zdobywa Sowiak.
17 czerwca – drużyna z Łodzi rewanżuje się Pogoni Lwów za porażkę z listopada 1933 roku i wygrywa we Lwowie 2:1 po dwóch golach Herbstreita.
26 sierpnia – w przegranym przez Polaków 1:4 meczu z Jugosławią debiutuje i zalicza zarazem jedyny występ w kadrze, bramkarz ŁKS, Henryk Frymarkiewicz.
2 września –  w wygranym 3:0 meczu z Warszawianką bramkę w swoim ligowym debiucie w ŁKS zdobywa Henryk Koczewski. Piłkarz liczy sobie wówczas zaledwie 16 lat i 52 dni, więc wraz z Włodzimierzem Lubańskim byłby najmłodszym w historii zdobywcą gola w ekstraklasie i zarazem najmłodszym zdobywcą gola dla ŁKS w najwyższej klasie rozgrywkowej. Niestety, statystycy nie uwzględniają Koczewskiego na liście najmłodszych autorów gola, bo tamten mecz został powtórzony. 11 listopada 1:0 wygrała Warszawianka.
23 września – łodzianie wygrywają z Cracovią 3:0 (2:0). Gola już w pierwszej minucie zdobywa Król. Później trafiają Herbstreit i znów Król.
14 października – Król występuje przez ostatnich osiem minut w meczu Polska – Rumunia 3:3. W tym samym dniu drugi skład reprezentacji wygrywa w Rydze z Łotwą 6:2. W polskiej drużynie grają zawodnicy ŁKS, Gałecki i Karasiak.
18 listopada – ŁKS znów wygrywa z Pogonią Lwów 2:1 (1:0), tym razem u siebie. Dwa gole Władysława Króla. Brutalna gra gości, w szczególności Józefa Nahaczewskiego doprowadza do kontuzji Władysława Pegzy. Młodszy brat poszkodowanego, Wacław sam wymierza sprawiedliwość, za co zostaje usunięty z boiska. ŁKS strzela zwycięską bramką grając w dziewięciu zawodników.
25 listopada – dzień, na który zaplanowany jest wielokrotnie przekładany mecz Garbarnia – ŁKS. Oba kluby nie rozgrywają spotkania, za co zostają ukarane obustronnym walkowerem. Jest to bezprecedensowa decyzja w historii polskiego futbolu.
W lidze ŁKS zajmuje 8. miejsce, zdobywając 21 punktów.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1934.
W meczach międzynarodowych ŁKS mierzy się z:
– SC Minerva 93 Berlin 2:0 (1:0),
– First Vienna FC 0:4 (0:1),
– Austria Wiedeń 1:4 (0:2),
– SC Libertas Wiedeń 1:4 (0:3).
Kierownik: Heliodor Konopka (ostatni rok).
Trener: klub nie zatrudnia trenera na etacie, zajęcia prowadzi Antoni Gałecki, pomaga mu Władysław Karasiak.

1935

Na ławkę trenerską ŁKS wraca Lajos Czeisler.
7 kwietnia – łodzianie rozpoczynają sezon wygraną 2:1 (1:1) z Warszawianką. Zwycięską bramkę strzela Edward Miller.
28 kwietnia – ŁKS sprawia wielką niespodziankę i wygrywa w świetnym stylu z mistrzem Polski, Ruchem Hajduki Wielkie 4:2 (2:0). Hat-trickiem popisuje się Herbstreit (po raz trzeci w barwach ŁKS). Czwartą bramkę zdobywa Król. Dla gości dwukrotnie trafia słynny Ernest Wilimowski. Przed strzeleniem większej liczby goli skutecznie powstrzymuje go Władysław Karasiak. Spotkanie ogląda ok. 8 tysięcy widzów.
26 maja – piłkarze ŁKS wygrywają z Pogonią Lwów 3:1 (3:0). Jedną bramkę zdobywa Król, a dwie (obie z rzutów karnych Stefan Sowiak).
30 maja – ełkaesiacy zwyciężają w Warszawie z Legią 1:0 (0:0) po golu Sowiaka. Sezon wcześniej łodzianie w wyjazdowym meczu z Legią przegrali aż 1:6.
2 czerwca – ŁKS wygrywa z Wartą Poznań 4:1 (2:0), a hat-tricka notuje Władysław Król. Zawodnik ten po raz trzeci zdobywa przynajmniej trzy gole w jednym meczu dla łodzian.
8 września – popis łodzian w meczu z Garbarnią. ŁKS wygrywa 4:1 (1:0) po dwóch golach Króla, jednym Herbstreita oraz Sowiaka.
15 września – na stadionie ŁKS odbywa się mecz Polska – Łotwa, zakończony remisem 3:3. W polskiej drużynie występuje dwóch graczy Łódzkiego Klubu Sportowego:
– bramkarz Antoni Piasecki,
– obrońca Stefan Fliegel.
13 października – remis 0:0 z Wartą w Poznaniu. W ŁKS debiutuje pozyskany z IKP Łódź, Antoni Lewandowski, który przez trzy kolejne sezony (1936-1938) będzie najlepszym strzelcem łodzian. W sumie w najwyższej lidze zdobędzie 30 goli w 56 meczach.
10 listopada – ŁKS pokonuje na własnym boisku Polonię Warszawa 3:0. Gospodarzem spotkania – zgodnie z terminarzem – jest Polonia, jednak za zgodą obu rywali zawody odbywają się w Łodzi. Jedną z bramek dla łodzian zdobywa debiutant Edmund Gątkiewicz – zawodnik, który ostatecznie gromadzi na swoim koncie tylko 7 meczy ligowych, ale zdobywa w nich 3 bramki.
W końcowej tabeli ŁKS zajmuje 6. miejsce z dorobkiem 20 punktów.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1935.
W meczach towarzyskich z drużynami z innych krajów ŁKS mierzy się z:
– BFC Viktoria Berlin 1:4 (1:2),
– Wacker Wiedeń 1:1 (1:0),
– Hakoah Wiedeń 0:2 (0:1) oraz 4:4 (1:3),
– mistrzem Węgier, Ujpestem Budapeszt 1:4 (1:1).
Kierownik: Zygmunt Rąbalski.
Trener: Lajos Czeisler.

1936

Styczeń – organizowany jest specjalny trening na sali dla łódzkich piłkarzy. Bierze w nim udział 20 zawodników, w tym 11 graczy ŁKS. Zajęcia prowadzą Wawrzyniec Cyl i Kazimierz Radwański.
16 lutego – Antoni Gałecki zalicza kolejny występ w reprezentacji. Tym razem w wygranym 2:0 w Brukseli meczu z Belgią.
5 kwietnia – w pierwszym meczu sezonu ŁKS remisuje na własnym boisku z Warszawianką 1:1 (0:0). Gola (debiutanckiego) dla gospodarzy zdobywa Antoni Lewandowski. Spotkanie po raz pierwszy po dwuipółrocznej przerwie prowadzi znany sędzia Józef Lustgarten.
26 kwietnia – pewna wygrana ze Śląskiem Świętochłowice 4:1 (2:1). Dwa gole Sowiaka, po jednym Lewandowskiego i Króla.
5 czerwca – w Łodzi gości słynny austriacki zespół Admira. Wizyta klubu z Wiednia uświetnia jubileusz 20-lecia gry Władysława Karasiaka. Goście wygrywają aż 6:1.
7 czerwca – dwa dni po meczu z Admirą ŁKS gromi w spotkaniu ligowym Dąb Katowice 7:0 (2:0). Po trzy gole zdobywają Antoni Lewandowski i Henryk Koczewski. Jest to jedyny przypadek w historii ligowych meczów łodzian, w którym dwóch zawodników ŁKS zdobywa po trzy bramki w jednym spotkaniu.
21 czerwca – po golach Króla i Lewandowskiego ŁKS drugi sezon z rzędu wygrywa w Warszawie z Legią. Tym razem 2:1.
13 sierpnia – na turnieju piłkarskim Igrzysk Olimpijskich w Berlinie reprezentacja Polski z zawodnikiem ŁKS, Antonim Gałeckim w składzie przegrywa mecz o 3. miejsce z Norwegią. Gałecki zagrał w czterech meczach podczas turnieju:
– Polska – Węgry 3:0,
– Polska – Wielka Brytania 5:4,
– Polska – Austria 1:3,
– Polska – Norwegia 2:3.
23 sierpnia – do Łodzi przyjeżdża Ruch Hajduki Wielkie i przegrywa 1:4 (1:1). Gole dla łodzian zdobywają:
– Sowiak,
– Król,
– Tadeusiewicz,
– Koczewski.
6 września – reprezentacja Polski ponosi wysoka porażkę z Jugosławią 3:9. W składzie Polaków występują Antoni Gałecki i Stanisław Andrzejewski. Bramkarz ŁKS staje się trzecim golkiperem naszego klubu (po Frymarkiewiczu i Piaseckim), który w ciągu ostatnich trzech lat zalicza występ w kadrze. Tego samego dnia drugi skład reprezentacji remisuje z Łotwą 3:3. W zespole polskim występuje ełkaesiak Edward Miller.
18 października – dwa gole Sowiaka i jeden Lewandowskiego dają drużynie ŁKS cenne zwycięstwo z Pogonią Lwów 3:1 (2:1).
25 października – w ostatnim meczu sezonu na własnym boisku, ŁKS zwycięża Legię 3:1 (3:0) po golach Herbstreita, Króla i Lewandowskiego. Legia jedyny raz w historii spada z ligi.
ŁKS kończy sezon na 7. miejscu. Łodzianie zdobywają 19 punktów.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1936.
Łodzianie w grach międzynarodowych mierzą się z:
– Holstein Kiel 1:0 (1:0),
– Bocskay FC Debreczyn 1:2 (1:2),
– Admira Wiedeń 1:6 (0:3),
– Kispest FC Budapeszt 5:4 (4:3),
– Hakoah Wiedeń 1:0 (0:0),
– Floridsdorfer AC Wiedeń 0:0.
Kierownik: Zygmunt Rąbalski.
Trener: Lajos Czeisler. Węgier w lipcu rezygnuje z posady i wyjeżdża na Igrzyska do Berlina szukać nowej pracy. Zastępuje go wciąż grający Henryk Herbstreit.

1937

9 maja – ostatnie tak wysokie zwycięstwo przed wojną, ŁKS – Garbarnia 6:0 (0:0). Wszystkie sześć bramek zdobyte między 50., a 75. minutą.
6 czerwca – ŁKS wygrywa z Warszawianką 5:0 (4:0), po dwa gole strzelają Koczewski i niejaki Lesław Szczerbiński, jedną bramkę dorzuca niezawodny Lewandowski. Szczerbiński w czasie wojnie walczy w lotnictwie. Jest ostatnim poległym lotnikiem polskim. Pilotując samolot z 317 dywizjonu myśliwskiego, który 4 maja 1945 r. zatopił niemiecki statek. Szczerbiński sam ginie od eksplozji bomby.
12 września – Władysław Król zdobywa gola w meczu Polska – Dania 3:1. W spotkaniu występuje też inny gracz ŁKS, Antoni Gałecki.
26 września – Łódzki Klub Sportowy znów strzela cztery bramki i wygrywa z mistrzem Polski. W spotkaniu ŁKS – Ruch pada wynik 4:3 (1:3), choć goście prowadzą w pewnym momencie 3:1. Szalę zwycięstwa na stronę łodzian przechylają Koczewski i Antoni Lewandowski, który dwukrotnie skutecznie wykonuje rzuty karne. ŁKS zwycięża Ruch u siebie trzeci sezon z rzędu, za każdym razem zdobywając po 4 gole.
10 października – Antoni Gałecki bierze udział w meczu eliminacji mistrzostw świata Polska – Jugosławia, wygranym przez Polaków 4:0.
17 października – ostatnia wygrana w sezonie. Łodzianie wygrywają 2:0 (1:0) z Wisłą Kraków, po bramkach Herbstreita i Koczewskiego.
11 listopada – w organizowanym przez gazetę „Ilustrowana Republika” Łódź wygrywa z Warszawą 4:1. Dwie bramki strzela Król, jedną Lewandowski. Oprócz nich w składzie „Łodzi” znajdują inni ełkaesiacy:
– Karasiak,
– Gałecki,
– Tadeusiewicz,
– Pegza,
– Miller.
Na koniec sezonu ŁKS plasuje się na 8. miejscu.
Statystyki ligowe  ŁKS w sezonie 1937.
W sześciu towarzyskich meczach z drużynami zza granicy ŁKS osiąga następujące wyniki:
– Union Oberscheneweide Berlin 1:1 (0:0),
– Floridsdorfer AC 0:5 (0:2),
– FC Bordeaux 4:2 (3:0),
– Fortuna Lipsk 3:0 (1:0),
– Kispest Budapeszt 3:4 (0:2),
– First Vienna Wiedeń 1:4 (1:4).
Kierownik: Zygmunt Rąbalski.
Trener: Rudolf Schurmann (Austria).

1938

15 maja – po wyrównanym meczu, dwóch golach Antoniego Lewandowskiego i jednym Władysława Króla, ŁKS wygrywa z Polonią Warszawa 3:2 (0:1).
5 czerwca – Antoni Gałecki, a wraz z nim cała reprezentacja Polski debiutuje na mistrzostwa świata. Polacy w owianym legendą meczu przegrywają z Brazylią 5:6 .
26 czerwca – ŁKS jedyny raz w historii ligowych występów jedzie do Wilna. Wyjazd jest nieudany. Śmigły wygrywa z łódzką drużyną 0:4. W zespole ŁKS debiutuje młody bramkarz Tadeusz Styczyński, który będzie grał w Łodzi także po wojnie, w sumie aż do 1951 r.
11 września – w przegranym 2:3 meczu z AKS Chorzów swoją ostatnią ligową bramkę dla ŁKS zdobywa Władysław Król. Według różnych szacunków jest to gol nr 95 lub 96, choć w momencie jej zdobywania powszechnie uważa się, że jest to gol nr 104.
2 października – Gole Koczewskiego, Millera i Lewandowskiego dają drużynie ŁKS dopiero trzecie zwycięstwo w sezonie. Łodzianie wygrywają 3:0 (3:0) z Pogonią Lwów.
16 października – jeden z najlepszych meczy ŁKS w słabym sezonie. Łodzianie wygrywają 3:0 (2:0) z Warszawianką po bramkach Koczewskiego, Korporowicza i Lewandowskiego. Jest to ostatnie zwycięstwo ŁKS w I lidze przed wybuchem II wojny światowej.
30 października – ostatni mecz sezonu i zarazem ostatni mecz ŁKS w najwyższej klasie rozgrywkowej przed wojną. ŁKS przegrywa z Wisłą Kraków aż 3:7, choć w 14. minucie prowadzi 2:1.
ŁKS spada z ligi. Łodzianie zajmują dopiero 9. (przedostatnie) miejsce w tabeli. Statystyki ŁKS w sezonie 1938.
W spotkaniach międzynarodowych ŁKS:
– remisuje 2:2 z Nemzeti Budapeszt,
– przegrywa z Jugoslavią Belgrad 0:2.
Kierownik: Zygmunt Rąbalski.
Trener: Rudolf Schurmann (Austria).

1939

30 lipca – grający na zapleczu najwyższej ligi ŁKS przegrywa z Legią Poznań 0:3. Jak się później okazuje, jest to ostatni mecz łodzian rozegrany przed wybuchem II wojny światowej.
3 września – data odwołanego (oczywiście z powodu wybuchu wojny) meczu klasy A Lechia Tomaszów Mazowiecki – ŁKS . Na stadion ŁKS spadają pierwsze niemieckie bomby. ŁKS zawiesza działalność.
31 października – w niewyjaśnionych okolicznościach ginie Stefan Fliegel, zawodnik ŁKS w latach 1933-1939.
20 grudnia – prawdopodobna data zamordowania przez Niemców Aleksego Rżewskiego, pierwszego prezydenta Łodzi w II RP, wiceprezesa ŁKS w latach 20, inicjatora budowy Parku Sportowego przy alei Unii 2.
Kierownik: Zygmunt Rąbalski.
Trener: treningi prowadzą Władysław Król i Zygmunt Otto.

1945

31 maja – ŁKS w jednym z pierwszych meczy po II wojnie światowej wygrywa 3:0 z Milicyjnym Klubem Sportowym.
25 lipca – towarzyskie spotkanie z BKS Bydgoszcz przegrane 3:5.
30 lipca – kolejne towarzyskie spotkanie – ŁKS wygrywa z Widzewem 2:0.
14 sierpnia – pierwsze powojenne spotkanie międzynarodowe – ŁKS wygrywa 5:0 z zespołem „Lotników Armii Czerwonej”.
13 września – zwycięstwo ŁKS z łódzkim Kolejarzem 2:1.
20 października – ŁKS przegrywa z czechosłowacką drużyną Slezska Ostrava 2:7. Dwa gole dla łodzian strzela Włodarczyk.
Kierownik: Władysław Damaszczyński.
Trener: Władysław Król.

1946

16 maja – w towarzyskim meczu z Wisłą Kraków ŁKS zwycięża 2:1.
10 czerwca – przy wypełnionym stadionie, ŁKS zwycięża słynną wówczas szwedzką drużynę IFK Norrkoping 2:1. Gole dla łodzian zdobywają Ryszard Pietrzak i Stanisław Baran.
W grach eliminacyjnych turnieju o mistrzostwo Polski ŁKS wygrywa z Orłem Gorlice 8:1 i Radomiakiem 3:1
6 października – w pierwszym mecz rundy finałowej mistrzostw Polski ŁKS przegrywa z Polonią Warszawa 3:5, późniejszym zwycięzcą rozgrywek. Gole dla łodzian (według większości źródeł):
– Baran,
– Tadeusz Pietrzak,
– Eligiusz Gwoździński.
13 października – ŁKS wygrywa z Wartą Poznań 4:3.
W rozgrywkach o mistrzostwach Polski zajmuje ostatecznie 4. miejsce.
Statystyki ŁKS w sezonie 1946.
Kierownik: Wawrzyniec Cyll.
Społeczni trenerzy: Władysław Król, Zygmunt Czyżewski i Zygmunt Otto.

1947

W 1947 przeprowadzone są rozgrywki eliminacyjne o wejście do I ligi. ŁKS rozgrywa spotkania z:
– Wartą Poznań 1:2 i 3:4
– Garbarnią Kraków 3:1 i 1:3
– Tęczą Kielce 10:3 i 3:1
– Lublinianką 3:3 i 3:1
– Czuwajem Przemyśl 3:0 i 3:0
– WMKS Katowice 9:1 i 4:1
– KKS Olsztyn 4:0 i 9:0
– PKS Szczecin 13:2 i 6:2
21 września – ŁKS odnosi najwyższe zwycięstwo w historii rozgrywek rangi mistrzowskiej. Łodzianie pokonują PKS Szczecin 13:2. Cztery bramki Stanisława Barana, po trzy – Mariana Łącza i Longina Janeczka. Po jednym golu strzelili:
– Hogendorf,
– Sidor,
– Wacław Pegza.
Zawodnicy ŁKS grają w meczach reprezentacji Polski:
– Norwegia – Polska 3:1,
– Czechosłowacja – Polska 6:3,
– Szwecja – Polska 5:4,
– Finlandia – Polska 1:4,
– Jugosławia – Polska 7:1,
– Rumunia – Polska 0:0.
Kierownik: Kazimierz Rutowicz.
Trener: Zygmunt Otto.

1948

14 marca – od przegranego na wyjeździe meczu z Tarnovią 1:2 ŁKS rozpoczyna pierwszy powojenny sezon ligowy w najwyższej klasie rozrywkowej. Honorową bramkę zdobywa Stanisław Baran.
9 maja – dopiero w 6. kolejce ŁKS odnosi pierwsze zwycięstwo – 3:0 (1:0) z Legią u siebie. Dwa gole Longina Janeczka i jeden Stanisława Barana.
3 czerwca – pierwsze powojenne derby Łodzi. Ich formalnym gospodarzem jest Widzew, ale mecz rozgrywany jest przy alei Unii. ŁKS wygrywa 6:2. Trzy gole strzela Longin Janeczek, dwie Stanisław Baran. Jedną bramkę strzela Zbigniew Łuć.
4 lipca – wysokie zwycięstwo 6:1 (5:1) z Rymerem Niedobczyce. Trzy razy trafia Baran, dwa razy – Łącz, raz – Janeczek
1 sierpnia – kolejny hat-trick Stanisława Barana i kolejna dwie bramki Mariana Łącza. ŁKS wygrywa na wyjeździe z AKS Chorzów 5:2 (2:2).
15 sierpnia – łodzianie wygrywają na wyjeździe z Legią 3:1. Dwa gole Łącza i jeden Hogendorfa.
9 września – kolejne derbowe zwycięstwo ŁKS. Tym razem ełkaesiacy wygrywają 6:1 (4:1) po golach Mariana Łącza (2), Janeczka (2), Pietrzaka i Hogendorfa.
28 listopada – ŁKS kończy sezon wyjazdowym zwycięstwem nad Lechem (wówczas ZZK) Poznań 3:1. Gol Rudolfa Patkolo oraz dwie bramki Mariana Łącza.
ŁKS kończy sezon na 8. pozycji.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1948.
Kierownik: Kazimierz Rutowicz.

1949

27 marca – najwyższe wyjazdowe zwycięstwo ŁKS z Legią Warszawa. Łodzianie wygrywają aż 5:1. Hat-trick Mariana Łącza, po jednej bramce zdobywają Baran i Gwoździński.
3 kwietnia – ŁKS – Warta Poznań 3:0 (1:0), kolejny hat-trick Mariana Łącza.
23 kwietnia – ŁKS ponosi jedną z najwyższych porażek w swojej historii. W Poznaniu z Lechem przegrywa aż 1:8. Spotkanie pierwotnie planowane jest w Łodzi. Na prośbę poznaniaków przeniesione zostaje do stolicy Wielkopolski w celu uświetnienia Targów Poznańskich i zarazem “odwdzięczenia się” za ich zgodę na zamianę terminów w poprzednim roku z okazji obchodów 40-lecia ŁKS.
15 maja – cenne wyjazdowe zwycięstwo nad Ruchem w Chorzowie 3:2 (1:1). Gole dla łodzian zdobywają:
– Janeczek,
– Łącz,
– Baran.
26 maja – ŁKS wygrywa z Lechią Gdańsk 5:1 (1:0). Po dwa gole Janeczka i Łącza, jeden Barana. Gospodarze rozpoczynają II połowę w 10-osobowym składzie, gdyż gdzieś “zapodział się” w szatni Sołtyszewski, co wykorzystują goście doprowadzając do wyrównania.
13 sierpnia – Łódzki Klub Sportowy przegrywa w Krakowie z Wisłą 3:5 (3:3), chociaż w 30. minucie prowadzi 3:1 po trzech golach Stanisława Barana.
5 września – po raz trzeci w 1949 Marian Łącz zdobywa hat-tricka dła ŁKS. Łodzianie remisują w wyjazdowym meczu z Wartą 4:4, chociaż w pewnym momencie prowadzą już 4:0.
ŁKS kończy sezon na 6. miejscu.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1949.
W reprezentacji Polski występują:
– Baran,
– Hogendorf,
– Patkolo,
– Łącz.
Kierownik: Kazimierz Rutowicz.
Trener: Władysław Król, a od października Jan Wiszniowski.

1950

Po Polonii Warszawa przenosi się jeden z czołowych zawodników ŁKS – Marian Łącz.
19 marca – Łódzki Klub Sportowy rozpoczyna sezon ligowy od porażki w Warszawie z Legią 1:2. Honorowe trafienie uzyskuje Stanisław Baran.
26 marca – druga kolejka i pierwsze zwycięstwo ŁKS. Po golu Barana łodzianie wygrywają z Wisłą Kraków 1:0 (0:0).
11 czerwca  – ŁKS wygrywa z Wartą Poznań 3:0 (1:0) po dwóch golach Barana i jednym Janeczka. Łodzianie od 21. minuty grają w osłabieniu po zejściu z boiska kontuzjowanego Zbigniewa Łucia. Zawodnik powraca na plac gry po przerwie, lecz po dwudziestu minutach ponownie go opuszcza. Powrót okazał się fatalny w skutkach, ponieważ zawodnik uszkadza trwale nogę i nigdy więcej nie wraca już na I-ligowe boiska.
22 czerwca – zwycięstwo 3:2 nad Garbarnią 3:2 (2:1). Dwa gole Barana i jeden Patkolo.
9 lipca – po dramatycznym boju ŁKS przegrywa w Warszawie z Polonia 3:4. Dwa gole Hogendorfa, jeden Barana.
30 lipca – zwycięstwo 2:0 (2:0) odniesione nad Cracovią po golach Patkolo i Janeczka.
1 października – ŁKS remisuje z AKS Chorzów 1:1 (0:1). W ŁKS debiut zalicza Henryk Szymborski.
21 października – ŁKS pokonuje Legię Warszawa 3:2 (2:0). W 3. minucie meczu debiutancką bramkę w swoim drugim występie zdobywa Henryk Szymborski. Pozostałe bramki strzelają Baran i Patkolo. Dla gości, prowadzonych przez Wacława Kuchara, trafia m.in. Kazimierz Górski – późniejszy słynny trener.
12 listopada – łodzianie pokonują inną warszawską drużynę – Polonię 3:1 (2:0). Dwa gole Szymborskiego, jeden Barana.
Na koniec sezonu ŁKS zajmuje 9. miejsce.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1950.
Kierownik: Kazimierz Rutowicz.
Trener: Jan Wiszniowski.

1951

15 kwietnia – po trzech porażkach z rzędu, ŁKS (jako Włókniarz) odnosi pierwsze zwycięstwo w sezonie, pokonując Garbarnię (również ówczesnego Włókniarza) 4:2. Łodzianie przegrywają już 0:2, ale 2 gole Hogendorfa, jeden Barana (z połowy boiska!) i trafienie Gustowskiego dają zwycięstwo drużynie ŁKS.
13 maja – ŁKS wygrywa w 1/8 Pucharu Polski ze Stalą Ib (czyli drugą drużyną Warty Poznań) 2:1. W sierpniu w ćwierćfinale Pucharu Polski ŁKS odpada z Unią (Ruchem) Chorzów.
20 maja – ŁKS pokonuje faworyzowany Ruch Chorzów 3:1 (1:0) po golach:
– Hogendorfa,
– Gustowskiego,
– Szymborskiego.
27 maja – piłkarz ŁKS, Henryk Szymborski debiutuje w reprezentacji Polski w przegranym 0:6 meczu z Węgrami w Budapeszcie.
3 czerwca – ŁKS remisuje w Warszawie z Polonią 1:1 (1:1) po golu Hogendorfa, Bramkę dla gospodarzy strzela były zawodnik ŁKS, Marian Łącz.
17 czerwca – łodzianie pokonują u siebie Wisłę Kraków 2:1 (2:0) po bramkach Hogendorfa i Gustowskiego. Gospodarze kończą w mecz w dziesięciu po kontuzji Stanisława Bomby.
2 września – zwycięstwo ŁKS z Polonią Bytom 1:0 (1:0). Zwycięską bramkę strzela Stanisław Baran.
14 października – ŁKS wygrywa z Arkonią Szczecin 2:1 (0:0). Gole dla łodzian zdobywają Lech Różycki i Tadeusz Hogendorf. Goście nie wykorzystują w 60. minucie rzutu karnego – broni Henryk Szczurzyński.
28 października – wygrana ŁKS z Cracovią 1:0 (0:0) po bramce Hogendorfa.
ŁKS zajmuje na koniec sezonu 9. miejsce.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1951.
Kierownik: Kazimierz Rutowicz, a od sierpnia Stefan Gibki.
Trener: Edward Drabiński (do czerwca), Władysław Pegza (od sierpnia do października) i Artur Woźniak (do grudnia).

1952

Ze względu na Igrzyska Olimpijskie w Helsinkach ligę skrócono do jednej rundy. Ligę podzielono na dwie grupy. ŁKS znalazł się w grupie z:
– Polonią Bytom,
– Legią Warszawa,
– Wisłą Kraków,
– Wawelem Kraków,
– Górnikiem Radlin.
17 sierpnia – w pierwszym meczu sezonu ŁKS remisuje z Polonią Bytom 1:1 (1:0). Gola dla łodzian strzela Jerzy Pawlikowski. Goście nie wykorzystują rzutu karnego w drugiej połowie.
31 sierpnia – ŁKS pokonuje na własnym boisku Górnika Radlin 2:1 (0:1). Łodzianie tracą gola już w 1. minucie, ale losy spotkania odwracają bramki Kazimierza Wiernika i Jerzego Pawlikowskiego.
28 września – łodzianie wygrywają z Wawelem Kraków 1:0 (1:0) po golu Stanisława Barana. Ten sam zawodnik w dalszej części meczu nie wykorzystuje rzutu karnego – trafia w słupek.
12 października – ŁKS odnosi trzecie i jak się później okaże, ostatnie zwycięstwo w sezonie. Łodzianie pokonują Wisłę Kraków 3:0 (1:0) po golach:
– Edwarda Zygmuncika,
– Kazimierza Wiernika,
– Jerzego Pawlikowskiego.
2 listopada – Łódzki Klub Sportowy przegrywa w ostatnim meczu sezonu z Wawelem w Krakowie 0:2 (0:0) i spada do II ligi. Tydzień wcześniej łodzianie przegrywają w Warszawie z Legią aż 0:7.
ŁKS zajmuje 6., ostatnie miejsce w swojej grupie, które oznacza spadek do niższej ligi.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1952.
Kierownik: Stefan Gibki.
Trener: do końca marca jest Kazimierz Radwański, a później Władysław Król.

1953

ŁKS przystępuje do rozgrywek w II lidze. Do zespołu dołączają m.in.:
– Leszek Jezierski,
– Władysław Soporek,
– Józef Kokot.
Zespół opuszcza natomiast m.in. Tadeusz Hogendorf.
22 marca – zremisowane spotkanie ŁKS z Polonią Warszawą 1:1 (0:0) (gol Kubocza) ogląda 25 000 widzów.
17 maja – zwycięstwo 5:1 (1:1) ze Spójnią Warszawa. Dwa gole Pilarskiego, po jednym Soporka, Kubocza i Kokota.
10 maja – Jan Kłaczek występuje w meczu Polska – Czechosłowacja 1:1.
4 czerwca – łodzianie wygrywają 4:0 w Lesznie z tamtejszym Kolejrzem. Dwa gole Kokota, po jednym Pilarskiego i Jezierskiego
31 maja – ŁKS wygrywa z Górnikiem Wałbrzych 6:0 (4:0). Dwa gole Soporka, po jednym Kubocza, Kokota, Jezierskiego i Pilarskiego.
4 października – wyjazdowa wygrana ze Spójną Warszawa znów w stosunku 5:1. Hat-trick Joachima Kubocza.
11 października – w meczu z liderującą w II lidze Polonią (wówczas Gwardią) Bydgoszcz, ŁKS wygrywa 2:0 (1:0) po bramkach Soporka i Kokota. Spotkanie ogląda 40 tysięcy widzów.
25 października – wyjazdowe zwycięstwo 6:3 odniesione nad Szombierkami Bytom. Hat-tirck Władysława Soporka, dwa gole Jezierskiego, jeden Kokota.
1 listopada – ŁKS pokonuje w ostatnim meczu sezonu Tarnovię 4:0 (0:0). Gole: Soporek, Kubocz i dwie Kokot.
ŁKS (wciąż jako Włókniarz) zajmuje w rozgrywkach 2. miejsce i uzyskuje awans do I ligi.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1953.
Drużyna juniorów prowadzona przez Kazimierza Radwańskiego zdobywa wicemistrzostwo Polski.
Kierownik: Henryk Gołębiowski.
Trener: Władysław Król.

1954

14 marca – w pierwszym po powrocie do I ligi ŁKS remisuje z Polonia Bytom 2:2 (0:1). Gole Soporka i Kubocza. Debiuty w I lidze zaliczają Kubocz i Wiesław Jańczyk.
28 marca – w trzeciej kolejce ŁKS odnosi pierwsze zwycięstwo w sezonie. Łodzianie wygrywają 3:0 (3:0) z Cracovią po dwóch golach Kokota i jednym Pilarskiego.
30 maja – ŁKS pokonuje ówczesnego mistrza Polski Ruch (wtedy Unię) Chorzów 5:1 (2:1). Gole dla łodzian:
– Soporek (2),
– Pilarski,
– Kokot,
– Kubocz.
13 czerwca – piłkarze ŁKS wygrywają z Legią 4:1 (0:0) po bramkach:
– Soporka,
– Kokota,
– Jezierskiego,
– Pilarskiego.
Pierwsze trzy bramki dla łodzian padają w ciągu trzech minut między 49., a 52. minutą.
8 sierpnia – w zremisowanym 2:2 (0:2) meczu reprezentacji Polski z Bułgarią w kadrze debiutuje trzech zawodników ŁKS:
– Leszek Jezierski,
– Józef Kokot,
– Józef Walczak.
19 września – ŁKS po golach Jańczyka i Pilarskiego wygrywa 2:0 (0:0) z Górnikiem Radlin i zajmuje pozycję lidera.
10 października – zwycięstwo 1:0 (0:0) odniesione nad Wisłą Kraków. Decydującą bramkę zdobywa Joachim Kubocz. Wygrana pozwala na awans na 2. miejsce w tabeli po wcześniejszej porażce z Ruchem 0:2.
7 listopada – ŁKS ponownie liderem tabeli po zwycięstwie 2:0 (0:0) z Polonią Bydgoszcz. Gole dla gospodarzy zdobywają Soporek i Kokot.
21 listopada – łodzianie przegrywają na wyjeździe w meczu na szczycie z późniejszym mistrzem Polski, Polonią Bytom 0:3 i spadają na drugie miejsce w tabeli.
28 listopada – walczący o mistrzostwo ŁKS pokonuje 2:1 (0:1) AKS (Budowlanych) Chorzów po bramkach Soporka i Kokota.
Łodzianie, będąc beniaminkiem, ostatecznie zostają wicemistrzami Polski. Tyle samo punktów zdobyła pierwsza w tabeli Polonia Bytom i trzeci, Ruch Chorzów. O kolejności zadecydował bilans bramek.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1954.
Kierownik: Zygmunt Kowalski.
Trener: Władysław Król.

1955

20 marca – sezon ŁKS rozpoczyna od zwycięstwa 1:0 (0:0) odniesionego nad Wisłą Kraków po bramce Stanisława Koźmińskiego.
3 kwietnia – ŁKS wygrywa po dramatycznym meczu 3:2 (1:0) z Gwardią Warszawa. Gole dla łodzian:
– Jezierski,
– Szymborski,
– jedna bramka samobójcza.
Kwiecień – ŁKS przebywa w Czechosłowacji i rozgrywa tam trzy mecze towarzyskie z:
– Hvezdą Bratysława 0:2,
– UDA Praga 1:3,
– Iskrą Żiliną 2:1.
14 maja – na trudnym terenie w Bytomiu ŁKS wygrywa z Polonią 2:1 po bramkach Szymborskiego i Soporka.
2 czerwca – ŁKS odpada z Pucharu Polski po porażce 1:2 z Górnikiem Wałbrzych. We wcześniejszych rundach łodzianie pokonują kolejno:
– Arkę Gdynia 5:2,
– Zagłębie (Stal) Sosnowiec 3:1,
– Tarnovię 2:1.
5 czerwca – odniesione w znakomitym stylu zwycięstwo 3:0 (2:0) nad Polonią Bydgoszcz. Dwie bramki Szymborskiego i jeden Soporka.
12 czerwca – w meczu na szczycie ligi ŁKS wygrywa w Warszawie z Legią 3:2. Dwa gole Henryka Szymborskiego, jeden Pilarskiego. ŁKS umacnia się na szczycie tabeli.
26 czerwca -w Sofii odbywa się mecz Bułgaria – Polska 1:1 (0:1) z udziałem Leszka Jezierskiego.
28 sierpnia – ŁKS wygrywa z Lechią Gdańsk 3:0 (1:0) po golach:
– Pilarskiego,
– Soporka,
– Józefa Krajewskiego.
2 października – łodzianie pokonują u siebie Lecha (Kolejarza) Poznań 2:0 (1:0) po golach Szymborskiego i Kozłowskiego. Na pięć kolejek przed końcem ŁKS jest liderem tabeli.
9 października – rozgrywany w Łodzi mecz z Polonią Bytom zostaje przerwany przy stanie 2:1 dla gości z powodu wtargnięcia  kibiców na boisko po prowokacji zawodnika Polonii Kazimierza Trampisza. Mecz zostaje zweryfikowany jako walkower 3:0 dla gości. ŁKS musi do końca sezonu rozgrywać mecze poza Łodzią.
13 listopada – na stadionie w Szczecinie (ŁKS pełni funkcję gospodarza) łodzianie przegrywają w ostatniej kolejce z Legią Warszawa 1:5 (0:1) (honorowa bramka Henryka Szymborskiego). Wcześniej, rozbici po wydarzeniach z 9 października piłkarze ŁKS notują kilka porażek z rzędu:
– z Garbarnią 0:4 (0:3),
– z Polonią Bydgoszcz 2:5 (1:4),
– Zagłębiem (Stalą) Sosnowiec 2:6 (0:4).
Również 13 listopada 1955 roku na świat przychodzi Stanisław Terlecki, późniejsza legenda ŁKS.
ŁKS kończy sezon dopiero na 8. miejscu.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1955.
Drużyna juniorów po wodzą Kazimierz Radwańskiego ponownie zdobywa wicemistrzostwo Polski. Jednym z podopiecznych trenera Radwańskiego jest Jerzy Wieteski, późniejszy mistrz Polski seniorów.
Kierownik: Bronisław Pol, od października Zdzisław Derczyński.
Trener: Władysław Król, a od października Jugosłowianin Zlatko Maslovarić.

1956

18 marca – nnauguracja nowego sezonu. ŁKS wygrywa w Warszawie z Gwardią 2:0 po golach Soporka i Kowalca.
1-3 kwietnia – drużyna ŁKS przebywa w NRD, gdzie rozgrywa dwa mecze towarzyskie z:
– Motorem Jena,
– Turbine Erfurt.
Oba kończą się remisami 1:1
15 kwietnia – ŁKS pokonuje na własnym boisku Górnika Zabrze 4:1 (1:1). Bramki dla łodzian:
– Kowalec,
– Soporek,
– Jańczyk,
– Pilarski.
Według relacji prasowych mecz obserwuje 40 000 widzów.
29 kwietnia – kolejna wysoka wygrana na własnym boisku. ŁKS pokonuje Odrę Opole 5:1 (1:1) po bramkach:
– Soporka (2),
– Szymborskiego,
– Jezierskiego,
– Pilarskiego.
13 maja – faworyzowana Legia przegrywa w Łodzi 0:1. Zwycięską bramkę dla ŁKS zdobywa niezawodny Soporek.
2 września – ŁKS wygrywa w Zabrzu z Górnikiem 2:0 po bramkach Soporka i Szymborskiego.
16 września – łodzianie pokonują w Opolu Odrę 3:0 (0:0). Dwie bramki zdobywa Leszek Jezierski, jedną Kazimierz Kowalec.
14 października – ŁKS zwyciężą w meczu z Ruchem Chorzów 2:1 (2:0). Gole: Zygmunt Kaźmierczak i Władysław Soporek
1-10 grudnia – ŁKS przebywa we Francji. W towarzyskich meczach uzyskuje następujące wyniki:
– 0:3 z Olimpic Ales,
– 9:1 z Taru,
– 14:0 z Longwy.
W lidze ŁKS zajmuje wysokie 4. miejsce.
Statystyki ligowe ŁKS w sezonie 1956.
Kierownik: Zygmunt Lange.
Trener: Stanisław Baran (grający).

1957

7 kwietnia – ŁKS zwycięża na wyjeździe z Górnikiem Zabrze 5:1. Cztery gole zdobywa Stanisław Baran. Po meczu „Przegląd Sportowy” pisze: „Panowie, kapelusze z głów. Tak grają “Rycerze Wiosny”.
24 kwietnia – ŁKS w towarzyskim meczu pokonuje jedną najlepszych drużyn Europy Rapid Wiedeń 2:1. Zwycięską bramkę w ostatniej minucie zdobywa Stanisław Baran.
26 maja – ŁKS wygrywa w Opolu 3:0 po hat-tricku Jerzego Wieteskiego.
13 czerwca – zwycięstwo 4:2 (2:1) odniesione nad Wisłą Kraków. Hat-trick Stanisława Barana, czwartą bramkę zdobywa Leszek Jezierski.
10 lipca – w półfinale Pucharu Polski ŁKS wygrywa w Warszawie z Gwardią 1:0 po bramce Soporka i zdobywa awans do finałowej rozgrywki.
20 lipca – ŁKS zdobywa Puchar Polski. W finale rozgrywanym na stadionie przy alei Unii, ŁKS zwycięża z Górnikiem Zabrze 2:1. Gole dla łodzian zdobywają Baran w 21. minucie i Kowalec w minucie 66.